forum.math.uoa.gr

Forum του Τμήματος Μαθηματικών
Ημερομηνία 22 Σεπ 2017, 13:48

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]




Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 65 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Μάιος 2010, 16:41 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 12 Μαρ 2006, 22:43
Δημοσ.: 3624
Τοποθεσια: Αθήνα
Βρήκα ένα άρθρο στο δίκτυο σχετικά με την κοινωνική-οικονομική κρίση. Το άρθρο είναι εδώ και το υπογράφει ο δημοσιογράφος Στ.Λυγερός. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι έχει "μαθηματική" δομή. Είναι μία εξαιρετική προσπάθεια (κατά τη γνώμη μου βέβαια) να ερμηνεύσει την λεγόμενη οικονομική κρίση με "μαθηματικές" μεθόδους (κάπως σαν αξιώματα-θεωρήματα-αποδείξεις). Είναι αναμενόμενο, ίσως, δεδομένου ότι ο κ.Λυγερός έχει σπουδάσει Μαθηματικά

_________________
Ευάγγελος Ράπτης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Μάιος 2010, 17:19 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 23 Δεκ 2008, 12:51
Δημοσ.: 1739
Τοποθεσια: Καφενειο
http://www.rdwolff.com/
Η σελιδα του οικονμολογου Richard D. Wolff,καθηγητη στο University of Massachusetts,εχει αρκετα κειμενα σχετικα με την κριση.

Επισης,υπαρχει κι ενα ντοκυμαντερ-ομιλια του στο youtube σε 9 μερη με τιτλο "Capitalism hits the fans"
http://www.youtube.com/watch?v=9pOD7RFpOGI

Αυτες τις μερες ειναι στην Αθηνα,χθες εκανε μια ομιλια στην ΑΣΟΕΕ και σημερα θα κανει παλι καπου αλλου αλλα δεν θυμαμαι που...

_________________
I have come here to chew bubblegum and kick ass...and I'm all out of bubblegum
Sometimes I throw my books in the air singing "Ayo,I'm not gonna get my degree"


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 03 Ιουν 2010, 18:59 
Χωρίς σύνδεση

Εγγραφή: 16 Απρ 2010, 19:15
Δημοσ.: 9
Κ. Ράπτη και Dark Erl εδώ θα βρείτε ενδιαφέρονται πράγματα για την κρίση:

http://crisisreloaded.blogspot.com/

Κρίση - Παράκρουση

_________________
Να τάν η αγάπη για δουλειά.
Τα όνειρα αγγαρεία.
Μωρό μου στο κρεβάτι σου, να κάνω υπερωρία.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Ιουν 2010, 15:33 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 06 Απρ 2009, 23:31
Δημοσ.: 216
Τοποθεσια: η' της Τροπιδος
Πολυ ενδιαφέρον blog, πολυ καλη ανάλυση.
Εδω είναι το βιβλιο Οικονομική Κρίση και κρίση Συναινέσης
http://www.megaupload.com/?d=N4L0YZAA


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 18 Ιουν 2010, 01:29 
Χωρίς σύνδεση
Banned

Εγγραφή: 27 Σεπ 2009, 20:34
Δημοσ.: 360
Τοποθεσια: Εκάλη-Κορινθος
Οικονομική κρίση = Μεγαλύτερη γκρίνια ότι δεν έχουμε λεφτά να ζήσουμε, αλλά στη πραγματικότητα κάνουμε τα ακριβώς αντίθετα.

_________________
Technomania has begun


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Σεπ 2011, 12:47 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 12 Μαρ 2006, 22:43
Δημοσ.: 3624
Τοποθεσια: Αθήνα
Στις δύσκολες στιγμές που περνάμε, καλό είναι να σκεφτόμαστε το πως και το γιατί. Βρήκα στο δίκτυο ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον (με σημερινή 9 Σεπτεμβρίου 2011 ημερομηνία) άρθρο. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς, προτείνω να διαβάσει εδώ

_________________
Ευάγγελος Ράπτης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Σεπ 2011, 13:00 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 24 Σεπ 2006, 15:07
Δημοσ.: 1294
Τοποθεσια: Ελευσίνα
Ο κύριος Βαρουφάκης είναι καθήγητης στο Οικονομικό τμήμα του ΕΚΠΑ. Το πρώτο του πτυχίο, είναι πτυχίο μαθηματικών καθώς και το μεταπτυχιακό του. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με την οικονομικη κρίση και τα άρθρα του έχουν πάντα ενδιαφέρον (είτε διαφωνεί κάποιος, είτε συμφωνεί). Θα ήταν μια καλή ιδέα νομίζω να κάνει μία ομιλία στο τμήμα μας μέσα στη χρονιά.

_________________
http://soundcloud.com/iliasvafeiadis/
God is absence. God is the solitude of man.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Οκτ 2011, 18:38 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 12 Μαρ 2006, 22:43
Δημοσ.: 3624
Τοποθεσια: Αθήνα
Τις κρίσιμες αυτές ώρες και ημέρες για την πατρίδα μας, χρειάζεται να μπορούμε να βλέπουμε τι "παιχνίδι" παίζεται.
Για τους εραστές της Θεωρίας παιγνίων προτείνω το σημερινό άρθρο εδώ. Όπως όλα να τα βλέπουμε κριτικά.

_________________
Ευάγγελος Ράπτης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 02 Νοέμ 2011, 12:27 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 25 Αύγ 2011, 15:22
Δημοσ.: 269
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=9860

Όλα τα στοιχεία "κολλάνε" τόσο τέλεια μεταξύ τους...

_________________
Lay Your Hate To Rest


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Νοέμ 2011, 21:47 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 12 Μαρ 2006, 22:43
Δημοσ.: 3624
Τοποθεσια: Αθήνα
Ημερίδα "Η επικοινωνία στο απόσπασμα: Κρίση, παραπληροφόρηση, απολύσεις στα ΜΜΕ"

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011, 12-4 μ.μ. στο Αμφιθέατρο Δρακόπουλου, στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30)

Μπροστά στη δραματική κατάσταση της γενικότερης κρίσης, της παραπληροφόρησης και των γενικευμένων απολύσεων στα ΜΜΕ, σας καλούμε να λάβετε μέρος στην ημερίδα που οργανώνουν τα εργαστήρια Νέων Τεχνολογιών, Οπτικοακουστικό και Τεχνών και Πολιτιστικής Διαχείρισης του Τμήματος Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών με τίτλο:

«Η επικοινωνία στο απόσπασμα: Κρίση, παραπληροφόρηση, απολύσεις στα ΜΜΕ».

Στην εκδήλωση αυτή, που θέλει να είναι μια συμβολή στην απαραίτητη επικοινωνία, αλληλεγγύη και κοινή δράση, θα παρέμβουν απολυμένοι/ες και εργαζόμενοι/ες δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι/ες και φοιτήτριες/ φοιτητές.

Συνημμένα θα βρείτε το Δελτίο Τύπου και το Πρόγραμμα της Ημερίδας.

για την Οργανωτική Επιτροπή

Μ. Κομνηνού
Μ. Μεϊμάρης
Γ. Μανιάτης
Κ. Ρηγοπούλου

Δείτε επίσης και εδώ
====================================================
====================================================

_________________
Ευάγγελος Ράπτης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Απρ 2012, 07:59 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 12 Μαρ 2006, 22:43
Δημοσ.: 3624
Τοποθεσια: Αθήνα
Αυτόν τον καιρό έχουμε ανάγκη από περισυλλογή και στοχασμό περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Βρήκα στο δίκτυο μία εξαιρετική προσπάθεια και σας την προτείνω να την παρακολουθήσετε. Πρόκειται για μία ομιλία του καθηγητή ιστορίας του ΕΚΠΑ Αντ. Λιάκου. Δείτε εδώ και εδώ.
Ως μαθηματικοί πάντα κριτικά ακούμε και σκεφτόμαστε τις απόψεις όλων. Είναι όμως σημαντικό να κατανοήσουμε το πως και το γιατί.

_________________
Ευάγγελος Ράπτης


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 30 Μάιος 2012, 15:08 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 06 Δεκ 2008, 13:17
Δημοσ.: 3210
Τοποθεσια: Μακριά, πολύ μακριά
CASUS BELLI - Ταινία μικρού μήκους για την κρίση.

Η εξαιρετική ταινία μικρού μήκους «Casus Belli» του Γιώργου Ζώη για την Ελληνική οικονομική κρίση γυρίστηκε το 2010, αλλά λόγω πνευματικών δικαιωμάτων έμεινε μακριά από το διαδίκτυο.

_________________
77...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Ιουν 2012, 10:18 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 06 Δεκ 2008, 13:17
Δημοσ.: 3210
Τοποθεσια: Μακριά, πολύ μακριά
Παραθέτω μία ενδιαφέρουσα άποψη.


ΠΕΡΙ ΑΝΕΡΓΙΑΣ



Ακούω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων μας σήμερα είναι η ανεργία. Διαφωνώ.

Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η εργασία. Ο νέος δεν φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει και δεν κουράζει, επεκτάθηκε και στο σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά την δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από το φασκέλωμα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή,τάχα, είναι ταπεινωτικές !

Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ», που σημαίνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μεσ' στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και συλλογιζόταν λαϊκίστικα. Γι' αυτό τουμπάραμε.

Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους. Η ανεργία στο τόπον μας είναι επιλεκτική, δουλειές υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο μετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή, αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας-είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White collar workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά!

Γέμισε ο τόπος ΑΕΙ και ΤΕΙ, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο, σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνο για διορισμό στο δημόσιο. Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι νέοι μας είναι οι πιο άτεχνοι της Ευρώπης. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει στο χέρι τους ούτε κατσαβίδι. Δεν γνωρίζουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι, αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί κάποια άλλη δεξιότητα, εκτός από τη ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Μετατρέπει τους σπουδαστές σε άχρηστα όντα για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, τη πρωτοβουλία, τη φαντασία και τη πρωτοτυπία.

Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο. Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Ο κριτικός νούς δεν καλλιεργείται, απουσιάζει.

Για χρόνια διαπιστώνουμε πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 8-9% του ΑΕΠ ασχολείται πια μόνο το 0,5% του ενεργού πληθυσμού των Ελλήνων; Κι όσο πάει μειώνεται. Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αιγύπτιοι, Πακιστανοί και λοιποί εργατικοί συμπαθείς Ασιάτες και Αφρικανοί; Τα δε ναυπηγεία μας, που κάποτε άκμαζαν, το εξολοθρεύσαμε πλήρως, χάρις στους συνδικαλιστάδες. Το σχολείο καλλιεργεί την έφεση για τη τεμπελιά, όχι για τη δουλειά.

Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν την έφεση αυτή. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Αποφοιτούν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά εργασίες που να αναζητούν τα προσόντα τους δεν υπάρχουν. Που θα βρουν δου­λειά; Εαν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε τη τόλμη, την αυτενέργεια, , την ανάληψη ατομικών ευθυνών, τη κριτική σκέψη, την αγάπη για το επιχειρείν, την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, εάν επιβρά­βευε τη πρωτοβουλία, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελντοράντο, όπως έγινε για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους, Πακιστανούς και Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική και πιθανώς αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος.

Και οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέ­ρια των Αλβανών που τη δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που τη ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ, ή θα αναζητούν δουλειά στην Αλβανία, που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές απο τις κοινοτικές ενισχύσεις, χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Τα τετρακίνητα παρκαρισμένα έξω από τα ξενυχτάδικα και οι αλλοδαποί στα χωράφια. Ο μαχαραγιάς καταδεχόταν να συνοδεύσει μόνο το γεωπόνο, που ερχόταν να "καταγράψει" τα κοπάδια ή τη σοδειά, που θα πεταχτεί στη χωματερή ή θα αποζημιωθεί γιατί "καταστράφηκε".

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους, μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λειώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολε­μοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γηραιοί» και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο. κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Εμείς «φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθαμενοδάνεια».Και τώρα που η οικονομική συγκυρία δεν επιτρέπει τη συνέχιση του πάρτυ με τα δανεικά, καθυβρίζουμε τους πιστωτές μας, γιατί αρνούνται να συνεχίσουν να μας διαφθείρουν ή ζητούν εγγυήσεις για να το πράξουν. Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές την δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα.

Δυστυχώς, το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτε­ψαν και σακατεύουν τη νεολαία. Της μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά και στις απαιτήσεις- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για ευθύνες, ποτέ για προσπάθεια, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.


ΠΗΓΗ : ακρη ελασσονας

_________________
77...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Ιουν 2012, 20:00 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 25 Αύγ 2010, 16:03
Δημοσ.: 686
Μία τέτοια άποψη όχι απλά ενδιαφέρουσα δεν είναι αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει κείμενο που θα εξέδιδε πριν 1-1,5 χρόνο κανας πασόκος η πρόσφατα κανας τζήμερος για να κλάψει για την "κατάντια του ελληνικού έθνους" και την αυτενέργεια , τη δουλειά και την επιχειρηματικότητα ως θεραπεία.Συγκεκριμένα γιατί :

Παράθεση:
Ο νέος δεν φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά


Ωραία παρατήρηση,κρίμα που συμβαίνει το αντίθετο.Γι'αυτό φεύγουν στο εξωτερικό σήμερα κατα σωρηδόν,επειδή φοβούνται να δουλέψουν..

Παράθεση:
Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους. Η ανεργία στο τόπον μας είναι επιλεκτική, δουλειές υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο μετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή, αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας-είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White collar workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά!

Γέμισε ο τόπος ΑΕΙ και ΤΕΙ, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο, σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνο για διορισμό στο δημόσιο. Παρ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι νέοι μας είναι οι πιο άτεχνοι της Ευρώπης. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει στο χέρι τους ούτε κατσαβίδι. Δεν γνωρίζουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.


Μπορεί σε πρώτη φάση να μας εξηγήσει ο αρθρογράφος που υπάρχουν αυτές οι δουλειές?Επίσης μπορεί να μας εξηγήσει ότι όπου υπάρχουν δεν είναι και με τους καλύτερους όρους για τον εργαζόμενο?Οι στατιστικές για την Ελλάδα και άλλες χώρες που δείχνουν αύξηση της ήδη μεγάλης ανεργίας τι έχουν να του πουν?
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος,όχι πως διαφωνώ πως δημιουργήθηκαν σχολές χωρίς αντικείμενο, αλλά δεν βλέπω κάποια κριτική που να εξηγεί το πως δημιουργήθηκε η τάση να θέλει να σπουδάσει ο κόσμος.Αν και μία βόλτα να κάνει στην επαρχία κυρίως θα δει αρκετά παιδιά να παρατάνε σπουδές για να πάνε να δουλέψουν.Αλλά αυτό μάλλον δεν βολεύει τη λογική της στο άρθρο..

Παράθεση:
Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι, αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί κάποια άλλη δεξιότητα, εκτός από τη ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Μετατρέπει τους σπουδαστές σε άχρηστα όντα για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, τη πρωτοβουλία, τη φαντασία και τη πρωτοτυπία.

Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο. Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Ο κριτικός νούς δεν καλλιεργείται, απουσιάζει.

Για χρόνια διαπιστώνουμε πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 8-9% του ΑΕΠ ασχολείται πια μόνο το 0,5% του ενεργού πληθυσμού των Ελλήνων; Κι όσο πάει μειώνεται. Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αιγύπτιοι, Πακιστανοί και λοιποί εργατικοί συμπαθείς Ασιάτες και Αφρικανοί; Τα δε ναυπηγεία μας, που κάποτε άκμαζαν, το εξολοθρεύσαμε πλήρως, χάρις στους συνδικαλιστάδες. Το σχολείο καλλιεργεί την έφεση για τη τεμπελιά, όχι για τη δουλειά.

Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν την έφεση αυτή. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Αποφοιτούν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά εργασίες που να αναζητούν τα προσόντα τους δεν υπάρχουν. Που θα βρουν δου­λειά; Εαν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε τη τόλμη, την αυτενέργεια, , την ανάληψη ατομικών ευθυνών, τη κριτική σκέψη, την αγάπη για το επιχειρείν, την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, εάν επιβρά­βευε τη πρωτοβουλία, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελντοράντο, όπως έγινε για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους, Πακιστανούς και Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική και πιθανώς αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος


Και ερχόμαστε και στο ζουμί,το πολιτικό φυσικά.Τα ναυπηγεία τα κλείσανε οι συνδικαλιστάδες (προφανώς με την απεργιακή τους δράση θα θέλει να εννοήσει ο γράφων) και όχι οι κύριοι εφοπλιστές που κατασκευάζουν τα πλοία τους στην Κίνα επειδή εκεί πληρώνουν μεροκάματα 1 και 2 ευρώ(πράγμα που θα θέλανε να γινει εδώ αλλά οι κακοί συνδικαλιστάδες τους εμποδίζουν).Τα γραφεία των εφοπλιστών είναι σε χώρες off-shore επειδή ακριβώς αυτό τους κάνει να πληρώνουν φόρο 12 εκατομμύρια στο ελληνικό κράτος κάθε χρόνο.Μήπως και γι'αυτό φταίνε οι συνδικαλιστάδες ή η "ελλιπής παιδεία"?
Όσον αφορά την παιδεία , πρέπει να καλλιεργεί την αυτενέργεια ,την ατομική πρωτοβουλία και φυσικά την ατομική επιχειρηματικότητα.Να και το αντίδοτο στην κρίση.Αφού δεν υπάρχει δουλειά,φτιάξε εσύ μία επιχείρηση εκμεταλευόμενος τα κενά που μπορεί να έχει η αγορά σε προιόντα,επενδύοντας στο ότι υπάρχει ανάγκη γι'αυτά (άλλο δόγμα αυτό).Γιατί όμως δεν μας λεει πως τόσοι μικρομεσσαίοι επιχειρηματίες έκλεισαν τα μαγαζιά τους τώρα στην κρίση αλλά και εδώ και αρκετό καιρό?Αυτοί δεν ήταν ικανοί η υπάρχει κάτι που λέγεται αντικειμενικές συνθήκες,για έλλειψη ζήτησης και επενδύσεων στην περίοδο των κρίσεων,για τα μονοπώλια που καταφέρνουν να γίνονται πιο ανταγωνιστικά από τον μικρομεσσαίο και τον πετάνε από την αγορά?
άρα μάλλον και το σχολείο που οραματίζεται μάλλον είναι ένα σχολείο που διδάσκει τις αξίες τις επιχειρηματικότητας και της "τόλμης" αλλά και της κριτικής σκέψης-κριτικής φυσικά μέσα σε κάποια όρια...

Παράθεση:
Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές απο τις κοινοτικές ενισχύσεις, χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Τα τετρακίνητα παρκαρισμένα έξω από τα ξενυχτάδικα και οι αλλοδαποί στα χωράφια. Ο μαχαραγιάς καταδεχόταν να συνοδεύσει μόνο το γεωπόνο, που ερχόταν να "καταγράψει" τα κοπάδια ή τη σοδειά, που θα πεταχτεί στη χωματερή ή θα αποζημιωθεί γιατί "καταστράφηκε".


Φτάσαμε επιτέλους στην αντι-αριστερή υστερία και στην αιτία των κακών: Οι πολλές διεκδικήσεις των εργατών που υποχρέωσαν τις καημένες τις επιχειρήσεις να φύγουν από τη χώρα μας.Σε μία αντιστροφή της λογικής που διέπει την πρόταση αυτή μπορούμε να δούμε και τη λογική " σκάσε και δούλευε με όσα σου λένε και τι όρους σου λένε".Κανένας λόγος για τις επιδοτήσεις προς τις επιχειρήσεις τα προηγούμενα χρόνια που δίνονταν από τις κυβερνήσεις ώστε να φύγουν οι εταιρείες από την Ελλάδα.Κανένας λόγος για την ΕΕ που αυτή θέσπισε τις 4 ελευθερίες,μεταξύ των άλλων η δυνατότητα των επιχειρήσεων να φεύγουν και να πάνε όπου γουστάρουν εντός της ΕΕ, καμία αναφορά στο ότι οι επιχειρήσεις πήγαν σε χώρες που μπορούν να εκμεταλεύονται περισσότερο τους εργαζομένους (βουλγαρία , ρουμανία).Μάλλον εννοεί ο γράφων ότι και εμείς δεν πρέπει να διεκδικούμε ούτε να ζητάμε και πολλά πολλά αλλά να γίνουμε βουλγαρία για να έρθουν οι επιχειρήσεις με τους δικούς τους όρους..
Επίσης για τους αγρότες που πολύς λόγος εχει γίνει.Το 80% των επιδοτήσεων πήγαν στο 20% των πιο πλούσιων αγροτών.Δεν διαφωνώ πως έγιναν και κλεψίματα κλπ αλλά ας είμαστε σοβαροί να δούμε ποιοι τις έκαναν και να μην τσουβαλιάζουμε για την ανάγκη μας να πείσουμε χυδαία...

Παράθεση:
Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Εμείς «φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθαμενοδάνεια».Και τώρα που η οικονομική συγκυρία δεν επιτρέπει τη συνέχιση του πάρτυ με τα δανεικά, καθυβρίζουμε τους πιστωτές μας, γιατί αρνούνται να συνεχίσουν να μας διαφθείρουν ή ζητούν εγγυήσεις για να το πράξουν. Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές την δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα.


Ποιος ήταν αυτός που εν τέλει κέρδισε από αυτό και επίσης ποιος το προωθούσε?οι τράπεζες δεν κέρδισαν από τα εορτοδάνεια και τα πεθαμενοδάνεια?Οι διαφημίσεις που μονοπωλούσαν τέτοια θέματα ποιος τις έβαζε?Ο γυάλινος κόσμος με τα πολυτελή αυτοκίνητα κανάλια σαν το σταρ και μεσημεριανές εκπομπές τα δείχνουν και προβάλουν τέτοια μικροαστικά πρότυπα. Μάλλον "εμείς" μόνοι μας φταίνε και όχι αυτό που πιο απλά λέμε μικροαστικός τρόπος ζωής και μικροαστική ιδεολογία που είναι κυρίαρχη για τον καπιταλισμό και ευνοεί την κατανάλωση άρα και την αύξηση των κερδών και αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι το άρθρο δεν είναι και τόσο ενδιαφέρον μιας και παράγει τόσα πολλά στερότυπα που απλά χρησιμεύουν για να περάσουν πιο εύκολα την ιδεολογία του εμείς φταίμε,ζούσαμε καλά και τώρα πληρώνουμε τον λογαριασμό.Ούτε καν προσεγγίζει μία πραγματική κατάσταση,ίσα ίσα προσπαθεί να συσκοτίσει τα πραγματικά αίτια της κίνησης των πραγμάτων και να τα ρίξει σε "εμάς που δεν βλέπαμε τι έπαιζε" κλπ.

_________________
-


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Κοινωνική και Οικονομική κρίση
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Ιουν 2012, 08:25 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφή: 06 Δεκ 2008, 13:17
Δημοσ.: 3210
Τοποθεσια: Μακριά, πολύ μακριά
Κατ'αρχήν, όλες οι απόψεις έχουν ενδιαφέρον είτε συμφωνούμε, είτε όχι.
Κατά δεύτερον, η οργή που νιώθουμε (και δικαίως νιώθουμε) πολλές φορές μας κάνει να χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Δεν μπορούμε καν να διαβάσουμε ήρεμα ένα άρθρο και να βγάλουμε συμπεράσματα (γενικά μιλάω).

Πάμε παρακάτω.
Δε θα αναλύσω όλα τα σημεία του κειμένου ή των δικών σου παρατηρήσεων απ'αυτών (στα περισσότερα συμφωνούμε), όμως θεωρώ ότι το άρθρο προσεγγίζει την κατάσταση από μία άλλη ματιά.
Και φτάνουμε στο ζουμί, που πολύ σωστά γράφεις στο τέλος.
otinanai έγραψε:
...
Συμπερασματικά θα έλεγα ότι το άρθρο δεν είναι και τόσο ενδιαφέρον μιας και παράγει τόσα πολλά στερότυπα που απλά χρησιμεύουν για να περάσουν πιο εύκολα την ιδεολογία του εμείς φταίμε,ζούσαμε καλά και τώρα πληρώνουμε τον λογαριασμό.Ούτε καν προσεγγίζει μία πραγματική κατάσταση,ίσα ίσα προσπαθεί να συσκοτίσει τα πραγματικά αίτια της κίνησης των πραγμάτων και να τα ρίξει σε "εμάς που δεν βλέπαμε τι έπαιζε" κλπ.

ΕΜΕΙΣ ΔΕ ΒΛΕΠΑΜΕ ΤΙ ΕΠΑΙΖΕ...
Ήταν όλα μπροστά μας. Και οι τράπεζες και τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί που μας δουλεύανε ψιλό γαζί και οι υπουργοί που κλέβανε και... και... και... ΕΜΕΙΣ ΔΕ ΒΛΕΠΑΜΕ.
Το σκηνικό είχε στηθεί κανονικά και πιαστήκαμε στη φάκα χωρίς να το καταλάβουμε. Έγιναν και γίναμε όλα τα παραπάνω (ή αν θες τα περισσότερα) κι εμείς παίξαμε το παιχνίδι τους τέλεια.
Θα μπορούσα ν'αναφέρω πολλά περιστατικά, θα γνωρίζεις κι εσύ σίγουρα άλλα τόσα.
Το ζητούμενο πλέον είναι να δούμε και να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση.

_________________
77...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 65 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5  Επόμενο

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group