forum.math.uoa.gr

Forum του Τμήματος Μαθηματικών
Ημερομηνία 11 Δεκ 2017, 07:57

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]




Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 150 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Ιαν 2009, 13:26 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Γιοβάν Τσαούς: Πέντε μάγκες στον Περαία (εδώ από τον Αγάθωνα Ιακωβίδη).

Σελίδα αφιερωμένη στον Γιοβάν Τσαούς. Μπορείτε εδώ να ακούσετε σχεδόν όλα τα τραγούδια του.

Ο Τσαούς ήταν Ποντιακής καταγωγής και λέγεται ότι είχε πάιξει στην αυλή του σουλτάνου Αβδούλ Αχμίτ. Στην Ελλάδα έμενε και εργαζόταν κυρίως ως ράφτης. Δεν έπαιξε ποτέ σε πάλκο αν κι έχει συμμετάσχει ως οργανοπαίκτης σε ηχογραφήσεις άλλων συνθετών. Οι ηχογραφήσεις του Γιοβάν Τσαούς έγιναν την περίοδο 1935-1937. Ο Τσαούς φέρεται να έχει ηχογραφήσει μόνο 13 δικά του καταπληκτικά τραγούδια με τις φωνές του Αντώνη Καλυβόπουλου και του Στελλάκη Περπινιάδη.

Ανάμεσα σε αυτά γνωστότερο είναι ίσως το «Πέντε μάγκες στο Περαία», τραγούδι με πρωτόγνωρα για το ρεμπέτικο σουίνγκ στοιχεία.

Λέγεται ότι τους στίχους κάποιων τραγουδιών του δεν τους έγραφε ο ίδιος, αλλά η γυναίκα του Αικατερίνη Χαρμουτζή. Όπως πολλοί συνθέτες της εποχής (Βαγγέλης Παπάζογλου, Ανέστος Δελλιάς, Γιώργος Μπάτης και άλλοι) σταμάτησε να ηχογραφεί το 1937 επειδή αρνείτο να δεχτεί να υποβάλλονται τα έργα του σε λογοκρισία την οποία επέβαλε το καθεστώς του Μεταξά. Πέθανε στην Κατοχή από δηλητηρίαση.

Κι εδώ:
Μπάμπης Τσέρτος
Κώστας (Παγκανίνι) Παπαδόπουλος
Μανόλης Δημητριανάκης
Αργύρης Μπακιρτζής
Παπακωνσταντίνου-Σαββόπουλος


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Ιαν 2009, 17:28 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Βασίλης Τσιτσάνης - Σωτηρία Μπέλλου: Μη μου ξαναφύγεις πια.
Πρώτη εκτέλεση, Τσαουσάκης-Ρένα Ντάλια (1950)

Πηγή

Παράθεση:
«Κάθε τραγουδιστής ή τραγουδίστρια θεωρούνταν ότι δεν ήταν ηθικώς εντάξει. Ετσι και ο πατέρας μου φοβόταν πάντα τι θα έλεγε ο κόσμος για την κόρη του... Λίγα είχε ακούσει ο Τσιτσάνης που του σούρανε επειδή τόλμησε να βάλει μια γυναίκα στο πάλκο, δηλαδή εμένα και στη συνέχεια τόσες άλλες, που ακολούθησαν; Μέχρι τότε είχαν τα πρωτεία οι μάγκες επειδή ήταν άντρες. Και; Λιγότερο άντρας μπορεί να είναι μια γυναίκα με τσαγανό και αξιοπρέπεια; Βέβαια δεν ήταν όλες οι γυναίκες έτσι, αλλά όσες είχαν τσαμπουκά τους ενοχλούσε. Τους χαλούσε τη μαγιά. Υπήρχαν πολλοί βρωμεροί που τους την έδινε το ότι δε σήκωνα πολλά - πολλά. Γιατί δε σήκωνα. Ημουν πάντα ατίθαση εγώ. Ελεγα τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη. Και την ατιμία δεν τη συγχώρεσα ποτέ». Και η Σ. Μπέλλου, που «δε σήκωνε πολλά» το '48, στου «Τζίμη του Χοντρού», στην Αχαρνών, όπου τραγουδούσε δίπλα στον Τσιτσάνη - «ήμουν η πρώτη γυναίκα που ανέβηκε μεταπολεμικά στο πάλκο και "έπιανε" καρέκλα» έλεγε, αρνείται να ανταποκριθεί σε μια παραγγελιά και να πει το «βασιλικό τραγούδι, όπως τότε το έλεγαν οι Χίτες» «Του αϊτού ο γιος». Η άρνησή της έχει ως αποτέλεσμα τον ξυλοδαρμό της και την αποχώρησή της από την ταβέρνα.

Ιστορική, βεβαίως, παραμένει η δεκάχρονη συνεργασία της Σ. Μπέλλου με τον Β. Τσιτσάνη στο «Χάραμα». «Το 1973, ο Βασίλης μού προτείνει να πάω μαζί του», θυμόταν. «Πήγα λοιπόν εγώ στη θέση του Παπαϊωάννου, στο "Χάραμα" (σ.σ. ένα χρόνο νωρίτερα ο Γ. Παπαϊωάννου είχε σκοτωθεί σε τροχαίο), μαζί με τον Τσιτσάνη. Εκεί για δέκα χρόνια γινόταν πανζουρλισμός. Τα δέκα χρόνια συνεργασίας με τον Τσιτσάνη που ακολούθησαν ήταν από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές μου σε μαγαζιά, παρά τις κάποιες δυσκολίες». Ηταν τότε που το κέντρο του Σκοπευτηρίου γνώρισε τη χρυσή εποχή του. Ο κόσμος «πατείς με πατώ σε» για πολλά χρόνια. Οι πενιές πλημμύριζαν το μαγαζί, «γέμιζαν» τα ποτήρια κέφι και ξεσήκωναν τον κόσμο για χορό. «Πιστεύω πως στη συνείδηση του κόσμου είχαμε καταγραφεί εγώ κι ο Βασίλης σαν κάτι ξεχωριστό, έλεγε η Σ. Μπέλλου. Ο καθένας μας είχε τη δική του ιστορία αλλά οι δυο μαζί ήμασταν το κάτι άλλο. Κι αυτό αποδείχτηκε τα δέκα χρόνια που δουλέψαμε μαζί στο "Χάραμα"».


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Ιαν 2009, 21:06 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Κώστας Σκαρβέλης (Παστουρμάς): Είσαι γκρινιάρα και γλωσσού (από τον Αγάθωνα Ιακωβίδη).

Πηγή

Παράθεση:
Ο Κώστας Σκαρβέλης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1880 και αφού έμεινε κάποιο διάστημα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ήρθε στον Πειραιά μεταξύ 1915 και 1920 και ενσωματώθηκε με το μεγάλο κύμα προσφύγων που ήρθε εκείνα τα χρόνια στη χώρα μας από τη Μικρά Ασία. Ικανότατος κιθαρίστας, δούλεψε σε πολλά μουσικά σχήματα που δημιούργησαν Μικρασιάτες στην Αθήνα και δημιούργησε αμέτρητα ρεμπέτικα τραγούδια. Το 1930, γίνεται καλλιτεχνικός διευθυντής της Ελληνικής Columbia. Άνθρωπος του γλεντιού και της καλής ζωής, είχε το παρατσούκλι "παστουρμάς". Πέθανε από υποσιτισμό την περίοδο της Γερμανικής κατοχής.


Και εδώ, το Μη μου λές γιατί ξεχνάω με το Γιώργο Νταλάρα.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Ιαν 2009, 21:32 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Video Clip (ναι) του Σωκράτη Μάλαμα: Τσιγάρο ατέλειωτο. Ωραίο.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 07 Ιαν 2009, 17:07 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Σελίδα για τον Γιώργο Κατσαρό με αρκετά τραγούδια του. Κι άλλα τέσσερα εδώ.
Παράθεση:
Ο Κατσαρός έχαιρε μεγάλης εκτίμησης όχι μόνο από τους Έλληνες της Αμερικής, αλλά και από όλο τον κόσμο. Οι μοναδικές ερμηνείες του, τον έκαναν να ξεχωρίζει, ενώ το καταπληκτικό παίξιμο της κιθάρας του, τον έκανε ξακουστό σε όλη την υφήλιο. Μερικές μόνο από τις προσωπικότητες που πήγαιναν να τον ακούσουν είναι ο Κλαρκ Γκέιμπλ, ο Αλ Καπόνε, ο Αντρέας Σεγκόβια, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούσβελτ τον είχε καλέσει στο λευκό οίκο το 1942.

Χτες το βράδυ στου Καρίπη
Παράθεση:

Μέσ' του Μάνθου τον τεκέ
Παράθεση:
Η τάση του για αυτονομία και αυτοτέλεια τον οδήγησε σιγά - σιγά στη δημιουργία μιας ιδιόμορφης τεχνικής στο παίξιμο της κιθάρας, που θεωρείται μοναδική. Σύμφωνα με παρατηρήσεις ειδικών, χρησιμοποιεί τον δείκτη και τον αντίχειρα του δεξιού χεριού ταυτόχρονα χτυπώντας δύο από τις τρεις χαμηλότερες χορδές της κιθάρας, και αντιστοιχίζοντας σε κάθε νότα μελωδίας το "μπάσο" συνοδείας. Με τα υπόλοιπα τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού παίζει κανονικά όπως ένας "κλασικός" κιθαριστής. Είναι εντυπωσιακό ότι ο μεγάλος -παγκόσμιας ακτινοβολίας - κιθαριστής Αντρέ Σεγκόβια εξεπλάγη όταν συνάντησε και είδε τον Γιώργο Κατσαρό να παίζει μ' αυτό τον τρόπο στο Σαν Φρανσίσκο το 1925.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 07 Ιαν 2009, 23:13 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Cafe Aman Amerika
Misirlou
To misteki

Παράθεση:
TO MISTEKI
Α.Γιαμπουράνη (New York, 1949)

Την έπαθε και η Άννα,
η μικρή Αμερικάνα
η Αννούλα απ'το Ντιτρόιτ(1),
που ένας πόνος τηνε τρώει

Δεν αντέχω θα το πω,
της Αννιώς το μυστικό
να το μάθουν οι κοπέλλες,
να φυλάγονται απ'τις τρέλλες

Τα κοκτέιλς(2) και η μπάρα(3)
και τα φλούιντ ντράιβ κάρα(4)
και μια βόλτα μες στο πάρκι(5)
κι ένα κλέφτικο φιλάκι

Επί τέλους ένα ράιντ(6),
μες στον κήπο είναι ολ ράιτ(7)
μα μην προχωρείς παρέκει,
να μην πέσεις στο μιστέκι(8)

Μην κακιώνεις Άννα μου,
τό 'πάθε κι η μάννα μου
όπως τό 'χουν πάθει κι άλλες
και μικρούλες και μεγάλες

Αχ το φοβερό μιστέκι,
που στις κοπελιές δε στέκει
Το μιστέκι, το μιστέκι,
που στις κοπελιές δε στέκει

Μιστέκι, μιστέκι στις κοπελιές δε στέκει
Μιστέκι, μιστέκι, μιστέκι που δε στέκει

1 Ντιτρόιτ = Detroit = πρωτεύουσα του Michigan, κέντρο των αυτοκινητοβιομηχανιών και πατρίδα της motown μουσικής.
2 κοκτέιλς = cocktails
3 μπάρα = bar = ...μπαρ
4 φλούιντ ντράιβ κάρα = fluid drive cars = έτσι ονόμασε τα αυτοκίνητα της η αυτοκινητοβιομηχανία Κράισλερ (Chrysler) το 1948, με τη νέα τεχνολογία μετάδοσης. Στα fluid drive ... κάρα μπορούσες να χρησιμοποιείς είτε το αυτόματο κιβώτιο ή το αμπραγιάζ με τις ταχύτητες.
5 πάρκι = park = πάρκο
6 ράιντ = ride = βόλτα με το αυτοκίνητο
7 ολ ράιτ = all right = εντάξει... το ξέρετε
8 μιστέκι = mistake = λάθος

Το μιστέκι (μέρος του gringlish λεξιλογίου) ακόμη χρησιμοποιείται από τους ελληνοαμερικανούς, στο δε μιστέκι στο οποίο αναφέρεται το τραγούδι συνεχίζουν να υποπίπτουν διαρκώς επιτυχώς και... ευτυχώς οι σύγχρονες γενεές των Ελληνίδων της Αμερικής... Η μελωδία, παρόμοια με την πρώτη ηχογράφηση, έχει σαφώς επιρροές από τον εβραϊκό παράγοντα, πάντα ισχυρό στο Νέο Κόσμο. Το Μιστέκι είναι τραγούδι του Αργύρη Γιαμπουράνη (όπως και το Giati glyko mou Sweet heart). Η αυθεντική ηχογράφηση είναι της δεκαετίας του 40. Ο Γιαμπουράνης όπως και στο Sweet heart μπερδεύει τα ελληνικά τα αμερικάνικα και τα ελληνοαμερικανικά για να δώσει τις συμβουλές του στις τότε και νυν συμπατριώτισσες.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Ιαν 2009, 00:14 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Μαρίκα Παπαγκίκα: Σμυρναίικος μπάλος

Παράθεση:
Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα και στις τρεις πρώτες του 20ου το πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα κατευθύνθηκε κυρίως στις Η.Π.Α. και δευτερευόντως στην Αυστραλία και στον Καναδά. Για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έπρεπε να επιβιώσουν και να εργαστούν οι πρώτοι μετανάστες έχουν γραφτεί πολλά. Ο κοινοβιακός τρόπος ζωής αρκετών μεταναστών, όπως διαβάζουμε στην μηνιαία επιθεώρηση "Ατλαντίς" τον Απρίλιο του 1912, θυμίζει αρκετά τον τρόπο ζωής των μεταναστών της Γερμανίας (κύριος τόπος προορισμού του δεύτερου μεταναστευτικού ρεύματος) στις δεκαετίες του 1950 και 1960.

«Οι Έλληνες εργάται ακολουθούν το κοινοβιακόν σύστημα της ζωής τόσον εις τα βιομηχάνους πόλεις, όπου εργάζονται εις τα εργοστάσια, όσον και εις τας σιδηροδρομικάς γραμμάς και τα μεταλλεία. Ζωσι καθ' ομάδας και έχουσι κοινήν την τράπεζαν. Εις τας πόλεις ενοικιάζουν δέκα έως δέκα πέντε εργάται εν διαμέρισμα εις μίαν πενιχράν οικίαν, όπου μαγειρεύουν το φαγητόν των εκ περιτροπής, έχουν τας συναναστροφάς των καθ' εσπέραν. Θύουν κάποτε εις τον Βάκχον, σχηματίζοντες κύκλον πέριξ του Βαρελίου ζύθου, ουχί σπανίως δε επιδίδονται και εις χορούς και θορυβώδη άσματα, προς μεγάλην ανησυχίαν των γειτόνων των. Η ζωή δεν στοιχίζει ακριβά εις τους εργάτας τούτους. Εις πολλά μέρη οι Ελληνες εργάται των εργοστασίων κατορθώνουν και ζουν επί βλάβη βεβαίως της υγιείας των με δυο δολάρια την εβδομάδα... ... Εις τας γραμμάς οι εργάται έχουν ως κατοικίαν των τα παλαιά βαγόνια, τα οποία αφήνουν εις την διάθεσίν των αι εταιρείαι, ή ξυλίνας καλύβας, κατασκευαζομένας επίτηδες δι' αυτούς εις τα εργατικά στρατόπεδα, ισχύει δε και εκεί όπως εις τας πόλεις το κοινοβιακόν σύστημα».



Παράθεση:
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ (Απόσπασμα από το βιβλίο του Θεόδωρου Σαλούτου «The Greeks in the United States», Harvard Univ. Press)

«Στα ελληνικά καφενεία, που οι μετανάστες εύρισκαν ανάμεσα σ' άλλα και μια παρηγοριά στη διάρκεια των μοναχικών ωρών, μαζευόντουσαν κάθε είδους Έλληνες, υπάλληλοι σιδηροδρόμων, εργάτες εργοστασίων, μαγαζάτορες, επαγγελματίες, άνεργοι, συνδικαλιστές, ερασιτέχνες φιλόσοφοι, όλο το κουτσομπολιό της κοινότητας, χαρτοκλέφτες, φιλοθεάμον κοινό. Το καφενείο ήταν επίσης κέντρο διασκεδάσεως. Τα τραπέζια ήταν γεμάτα με χαρτοπαίκτες βαθιά βυθισμένους σε κάποιο παιχνίδι, πολύ συχνά το "σκαμπίλι". Όταν κουραζόντουσαν από το παιχνίδι βρισκόταν πάντα μια καινούργια διασκέδαση, καμιά φορά η μουσική. Ίσως να 'βγαιναν στην επιφάνεια ένα ή δύο βιολιά, μια μεγάλη κιθάρα με τρομερή αντήχηση και ένα σαντούρι. Μετά από ορισμένες συγχορδίες σε μινόρε, μια πολύΙ λυπητερή εισαγωγή γινόταν το σύνθημα για δυο, ίσως τέσσερα παλικάρια να βγουν πιο πέρα και να πιάσουν τα χέρια. Μετά την απομάκρυνση των τραπεζιών, οι θεατές μαζευόντουσαν τριγύρω και ενθαρρύνανε με φωνές τους χορευτές, καθώς αυτοί άρχιζαν τα βήματα τους... Όταν τελείωνε επιτυχημένα ένας χορός επιβραβευόταν με χειροκροτήματα, ποτά για τους εκτελεστές και εκείνη την απαραίτητη προσφώνηση "εις υγείαν σας..."

Το πρώτο καφέ αμάν άνοιξε στην Νέα Υόρκη το 1925 (σε μια εποχή που τα αντίστοιχα στην Ελλάδα έκλειναν) από την Μαρίκα Παπαγκίκα. Στους πελάτες σερβιρόταν εκτός από καφέ και ούζο σε φλιτζάνι του καφέ λόγω της ποτοαπαγόρευσης. Όπως όλοι οι μετανάστες, έτσι και αυτοί, μετέφεραν στην ξενιτιά τα τραγούδια του τόπου τους. Μόνο όμως οι Έλληνες της Αμερικής, απ' όλους τους έλληνες μετανάστες, ηχογράφησαν σε δίσκους τα τραγούδια που τραγουδούσαν και μόνο αυτοί έγραψαν καινούρια τραγούδια συμπεριλαμβάνοντας σε αυτά λέξεις από το γλωσσικό ιδίωμα gringlish. Πολλά από τα τραγούδια που ηχογράφησαν δεν πέρασαν στην δισκογραφία της Ελλάδας.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Ιαν 2009, 01:06 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Μαρίκα Παπαγκίκα: Μανάκι μου και ο Ντερβίσης.

Εδώ υπάρχουν μερικά ακόμα τραγούδια (αν έχετε την τεχνολογία να τα ακούσετε).

Παράθεση:
Από τις κορυφαίες Ελληνίδες τραγουδίστριες που πρωταγωνίστησαν στις πρώτες ηχογραφήσεις των ρεμπέτικων στην Αμερική, η Μαρίκα Παπαγκίκα γεννήθηκε στην Κω, Σεπτέμβριο του 1890. Οταν ήταν ακόμα παιδί η οικογένειά της μετανάστευσε στην Αλεξάνδρεια. Κι εκεί, στα νυχτερινά μαγαζιά όπου σύχναζε ο κόσμος τής ακόμα ισχυρής τότε ελληνικής παροικίας της Αιγύπτου, ξεκίνησε την καριέρα της κι έκανε τις πρώτες ηχογραφήσεις της. Το 1915 μετανάστευσε στην Αμερική όπου, με εφόδιο το ρεπερτόριό της (από δημοτικά, ρεμπέτικα, ελαφρολαϊκά της εποχής μέχρι και ευρωπαϊκά), συνέχισε τις ζωντανές εμφανίσεις. Λίγο αργότερα παντρεύτηκε τον Κώστα Παπαγκίκα, γνωστό τσεμπαλίστα και μαζί άνοιξαν το δικό τους νυχτερινό μαγαζί στη Νέα Υόρκη, στα μέσα της δεκαετίας του '20. Εκεί εμφανιζόταν κι έλεγε τα τραγούδια της. Εγινε γνωστότερη ως εκπρόσωπος του ρεμπέτικου και ειδικότερα του σμυρναίικου ύφους, με το οποίο ερμήνευε το ρεμπέτικο: απόδειξη οι αμερικανικές ηχογραφήσεις της. Στο οικονομικό «κραχ» του '29 ο Κώστας και η Μαρίκα Παπαγκίκα έχασαν τα πάντα. Περίπου τότε τελείωσε και η δισκογραφική της καριέρα. Η Παπαγκίκα δεν ανέκαμψε. Πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1943. Θεωρείται όμως ακόμα μία από τις εμβληματικές γυναικείες φωνές του σμυρναίικου...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Ιαν 2009, 07:34 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Χειμερινοί κολυμβητές: Το πολλαπλό σου είδωλο. "Έντεχνο ρεμπέτικο", πολύ αγαπητό στο παρελθόν (αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί το video είναι κάπως προσωπικό).

Παράθεση:
Aπό συνέντευξη του Αργύρη Μπακιρτζή: "Το τραγούδι «Το πολλαπλό σου είδωλο» το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή ήταν αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου. Το παίξαμε μία φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού και βιαζόταν. Εξοργίστηκε και μου μίλησε σχετικά άπρεπα. Ενιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί, σαν από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα, ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου."


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Ιαν 2009, 22:58 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Παράθεση:
Το καλοκαίρι τώρα,
σε κάποια φίνα χώρα,
θα πάμε να γυρίσουμε μαζί.
Μακριά σε ξένα μέρη
κι ο κόσμος μη σε μέλλει,
ποτές να μη σου καίγεται καρφί.

Μες στην Παραγουάη,
σε φίνο ακρογιάλι,
θα στήσουμε τσαντίρι ζηλευτό.
Θα πίνουμε σαμπάνια,
πριν πάμε για τα μπάνια,
με μπουζουκάκι έξυπνο, τρελό.


Βασίλης Τσιτσάνης: Το καλοκαίρι τώρα (απόσπασμα, και άλλα τρία).

Παράθεση:
Ένα πανέμορφο προπολεμικό τραγούδι του Τσιτσάνη που σπάνια ακούγεται στις μέρες μας, σε «τρελό» ρυθμό γρήγορου χασάπικου, με ένα ξέφρενο μουσικό φινάλε και, κυρίως, με στίχους που, όπως θα διαβάσετε παρακάτω, έχουν τη δική τους ξεχωριστή και απολαυστική ιστορία:

... Απουσιάζει από το σχολείο, μένει πίσω στα μαθήματα, όμως έστω και δύσκολα καταφέρνει να περάσει την τάξη. Την επόμενη σχολική χρονιά όμως, 1930-1931, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για κείνον. Οι απαιτήσεις του σχολείου είναι περισσότερες. Δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, με δουλειά, μαθήματα και μπουζούκι. Μένει μετεξεταστέος στα μαθήματα: Γεωγραφία, Μαθηματικά και Νέα Ελληνικά. Αποτέλεσμα, μια δεύτερη απομόνωση. Το σχολικό σύστημα της εποχής, που θεωρεί άξιο περιφρόνησης το μαθητή που δεν περνά την τάξη, πλήγωσε την ευαίσθητη ψυχή του μικρού δημιουργού.

Αυτή η αποτυχία ήταν ένα δυνατό σοκ. Όχι άλλη αποτυχία, ποτέ πια στο περιθώριο. Με την ευφυΐα που διαθέτει, διαβάζει τόσο όσο χρειάζεται και το Σεπτέμβριο περνά τα μαθήματα, προφορικά και γραπτά, και προάγεται στην επόμενη τάξη, στην Πέμπτη. Και πάλι όμως αφιερώνει περισσότερο χρόνο στο μπουζούκι και στη δημιουργία τραγουδιών. Η απόρριψη στο μάθημα της Γεωγραφίας είχε και συνέχεια. Έγραψε το τραγούδι «Σε φίνο ακρογιάλι» με δυσάρεστες γι' αυτόν συνέπειες.

Είχα γράψει το τραγούδι «Σε φίνο ακρογιάλι». Δεν ξέρω πώς, έτσι μου βγήκε, μου φάνηκε ωραίο, εξωτική χώρα άλλωστε η Παραγουάη, αλλά και για να πειράξω λίγο τον καθηγητή της Γεωγραφίας, που ήταν περίεργος και στρυφνός και με είχε κόψει στο μάθημά του, κάνω την Παραγουάη παραθαλάσσια χώρα και γράφω: «Μες στην Παραγουάη, σε φίνο ακρογιάλι».

Το τραγούδι αυτό το τραγουδούσαμε με την τάξη μου στην εκδρομή. Ο καθηγητής μου το άκουσε και πειράχτηκε πολύ, με κάλεσε στο γραφείο και μου λέει: «Ώστε, κύριε Τσιτσάνη, η Παραγουάη έχει φίνο ακρογιάλι; Έλα λοιπόν το Σεπτέμβριο να μας το δείξεις πού είναι». Πέρασα ένα καλοκαίρι κάτω από τη μουριά με το μπουζούκι και τη Γεωγραφία.


Γεγονότα που σημάδεψαν τη λαμπρή πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ανέκδοτες οικογενειακές φωτογραφίες και άγνωστες στιγμές από τα παιδικά χρόνια του λαϊκού βάρδου, στα Τρίκαλα, περιλαμβάνονται στις 220 σελίδες της έκδοσης: «Βασίλης Τσιτσάνης ­ Η παιδική ηλικία ενός ξεχωριστού δημιουργού». Συγγραφέας, ο γλύπτης Σώτος Αλεξίου, από την Καλαμπάκα, προσωπικός φίλος του Τσιτσάνη, την περίοδο 1969-1984.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 08 Ιαν 2009, 23:09 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Σ. Μάλαμας & Μ. Δακανάλη: Η σούμα
Θ. Παπακωνσταντίνου & Δ. Σαββόπουλος: Ζεϊμπέκικο της Κυριακής (μη χάσετε την ιστορία με το Βουγιούκα στο τέλος).


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009, 00:21 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 15 Μαρ 2007, 12:37
Δημοσ.: 2388
Ενα τραγουδι που μιλα για τους Ελληνες ρεμπετες που πηγαν στην Αμερικη.

Στην Αμερικη-Θανασης

http://www.youtube.com/watch?v=Afh-bBD5 ... re=related


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009, 00:26 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Αριστούργημα. Δυστυχώς, ενώ υπάρχουν πολλά ζωντανά του Μάλαμα και του Παπακωνσταντίνου, δεν ακούγονται και δεν βλέπονται τα πιο πολλά. Παραληρούν γύρω από το σκηνοθέτη οι επίδοξοι Σωκράτηδες και Θανάσηδες (είναι και φάλτσοι συνήθως). Τώρα θα μου πεις, ρε τζαμπατζή, θέλεις και ποιότητα στο φιλμ? Ε, καλά θα ήταν.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009, 00:35 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 15 Μαρ 2007, 12:37
Δημοσ.: 2388
Συνηθως Σταθη ειμαι κι εγω μεσα σε αυτους που ωρυονται απο κατω :P

http://www.youtube.com/watch?v=1DnpQQBk ... re=related

Κι εδω η ποιοτητα του ηχου ειναι απαισια αλλα το τραγουδι ειναι θεικο


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Ρεμπέτικα και άλλα σχετικά
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009, 00:38 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 01 Ιουν 2008, 21:18
Δημοσ.: 1160
Τοποθεσια: Αθήνα
Λοιπόν, το έψαξα λιγάκι. Εδώ:
-με τη Μάρθα Φριτζήλα
-με ιστορίες στη μέση από Σαββόπουλο
-από το Μάλαμα
-μυστήρια έμπνευση με Καζάν


Κορυφή
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 150 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 10  Επόμενο

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 3 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group