forum.math.uoa.gr

Forum του Τμήματος Μαθηματικών
Ημερομηνία 19 Νοέμ 2017, 01:06

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]




Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 861 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 58  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ο χώρος του Μπάσκετ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 17 Σεπ 2006, 01:50 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Νέα, Ειδήσεις και οτιδήποτε έχει σχέση με το Μπάσκετ :)


Τελευταία επεξεργασία απο mario την 22 Μαρ 2007, 10:13, επεξεργάστηκε 3 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 17 Σεπ 2006, 01:55 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Το όνειρο του Βασίλη Σπανούλη... προσγειώθηκε και ο διεθνής γκαρντ ήρθε ήδη αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του ΝΒΑ! Μετά από μία κουραστική πτήση, έφτασε, συνοδευόμενος από την μητέρα του Γεωργία–μέσω Παρισιού - στο Χιούστον, όπου τον υποδέχθηκε ο Ντέιβιντ Λίντσεϊ, των Ρόκετς. Συναντήθηκε με τον προπονητή της ομάδας, Τζεφ Βαν Γκάντι και αφού μίλησαν για αρκετή ώρα, είχε την ευκαιρία να... πατήσει το παρκέ του εντυπωσιακού «TOYOTA Center», για να προπονηθεί ατομικά.

Το πρωί της Τετάρτης (13/09) ο Έλληνας πλέι μέικερ υποβλήθηκε σε φυσικές και ιατρικές εξετάσεις, στο μεσοδιάστημα είδε κάποια διαμερίσματα προκειμένου να επιλέξει αυτό που θα κατοικήσει και το απόγευμα της ίδιας μέρας προπονήθηκε και πάλι ατομικά. Και το κουραστικό του πρόγραμμα συνεχίζεται...

Ο πρωταθλητής Ευρώπης και ασημένιος Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναχώρησε ήδη για την Νέα Υόρκη, όπου θα παραμείνει για πέντε μέρες προκειμένου να μετάσχει στο υποχρεωτικό για όλους τους ρούκι πρόγραμμα «NBA Rookie Transition Program».

Η επίσημη παρουσίασή του έχει προγραμματιστεί για την πρώτη του Οκτώβρη και δύο μέρες αργότερα, θα αναχωρήσει με την υπόλοιπη αποστολή των Ρόκετς για το Όστιν (απέχει δύο ώρες από το Χιούστον).


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 17 Σεπ 2006, 01:58 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Στα 38 του χρόνια, ο Τόνι Κούκοτς δήλωσε σε εφημερίδα του Μιγλγουόκι αποφασισμένος να κρεμάσει τα παπούτσια του μπάσκετ και να ασχοληθεί -όπως και ο Μάικλ Τζόρνταν- με το γκολφ, το οποίο χαρακτήρισε ως το καλύτερο άθλημα που επινοήθηκε ποτέ!

«Φαίνεται ότι τελείωσα. Υπήρχαν ομάδες που με ήθελαν, αλλά δεν ήθελα να φύγω μακριά από το σπίτι. Επιλογή μου ήταν είτε το Σικάγο, είτε το Μιλγουόκι, όμως, το Μιλγουόκι χτίζει μια νέα ομάδα και το Σικάγο αναζητά ψηλό, οπότε αυτό ήταν...», είπε αποφεύγοντας να αναφερθεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, τον Παναθηναϊκό και την Μακάμπι Τελ Αβίβ, που σύμφωνα με δική του δήλωση σε κροατική εφημερίδα του είχαν καταθέσει πρόταση.

Επικεντρώνοντας στην απόφασή του, είπε: «Δεν είμαι καθόλου λυπημένος. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα για εμένα να αποχωρήσω από το μπάσκετ. Ήταν ένα τεράστιο μέρος της ζωής μου, που μου πρόσφερε σχεδόν όλα όσα επιθυμούσα, αλλά κάποτε έρχεται η ώρα που απλά δεν μπορείς να συνεχίσεις. Θα μπορούσα να παίζω 10, 15, 20 λεπτά, ίσως, αλλά δεν το έχω πλέον ανάγκη. Πάντα ένιωθα ότι είχα ανάγκη να παίζω μπάσκετ. Τώρα, δεν είναι αυτό που θέλω περισσότερο. Θα προτιμούσα να παίζω γκολφ».

Ακολουθώντας, λοιπόν, το παράδειγμα του «Air» o Τόνι Κούκοτς θα περνά πλέον τον ελεύθερο χρόνο του προσπαθώντας να γίνει… Τάιγκερ Γουντς. «Θεωρώ πως το γκολφ είναι το καλύτερο άθλημα που επινοήθηκε ποτέ. Στην πραγματικότητα είμαι θυμωμένος με τον πατέρα μου, που δεν με ώθησε να ασχοληθώ με το γκολφ, αλλά η αλήθεια είναι ότι τότε στην Κροατία δεν είχαμε γκολφ».


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 17 Σεπ 2006, 23:38 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 09 Μαρ 2006, 14:43
Δημοσ.: 2767
Τοποθεσια: White Hart Lane
Nice Mario! :)
Keep us updated!
Κρίμα για τον Μάτσε.. :( Ας ελπίσουμε να τη γλιτώσει.
Όσο για τον Κούκοτς είναι μεγάλος παίκτης αλλά... μεγάλος! Προτιμώ ένα μικρότερο που θα παίζει πιo πολύ, με εμπειρία βέβαια. Οπότε δεν πειράζει που δεν θα έρθει...
Για τον (kill) Bill τα σχόλια είναι περιττά! Αρκεί να εγκληματιστεί λίγο και μετά...! :yes:

_________________
Lab Radio


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Σεπ 2006, 17:48 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Εικόνα

Το "I love this game" είναι χρόνια τώρα το κύριο λογότυπο του ΝΒΑ, του κατά πολλούς πιο θεαματικού πρωταθλήματος μπάσκετ ανά την υφήλιο. Τι όμως να πουν κι οι Harlem Globetrotters; Η ομάδα που έχει συνδέσει το όνομα και την ύπαρξη της με το θέαμα, το γέλιο, το παιχνίδι. Η ομάδα που πλησιάζει όσο καμιά άλλη στην πραγματική έννοια του αθλήματος: ένα παιχνίδι και τίποτα περισσότερο. Κερδίζεις-χάνεις, διασκεδάζεις. Όσο κι αν τα χρόνια πέρασαν, όσο κι αν φθάρηκαν, παραμένουν πάντα οι ίδιοι. Θιασώτες, αλλά και... πρεσβευτές του θεάματος, ή μάλλον του πραγματικού μπάσκετ. Έχουν άλλωστε μεταδώσει το δόγμα τους σε περισσότερες από εκατό χώρες, δίδοντας 20.000 και πλέον παιχνίδια. Πραγματικοί κήρυκες.

Μην ξεγελιέστε πάντως... Οι Globetrotters δεν ήταν από το ξεκίνημα αυτό για το οποίο καθιερώθηκαν στη συνείδηση του κόσμου. Δεν ήταν ανέκαθεν... διασκεδαστές. Ίσως η περιπαικτική διάθεση να υπήρχε στο DNA, ίσως να κυλούσε στο αίμα τους. Αλλά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '30, πριν δηλαδή από την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε και έπαψαν αναγκαστικά τη δράση τους, αποτελούσαν κανονική ομάδα. Όσο παράξενο και αν φαντάζει κάτι τέτοιο. Μάλιστα το 1939, έχοντας ήδη παίξει περισσότερα από 1.000 παιχνίδια στη μέχρι τότε διαδρομή τους, έλαβαν μέρος για πρώτη φορά σε επαγγελματικό τουρνουά, χάνοντας από τους New York Rens. Από το τότε και μετά αρχίζουν τα... τρικ γοητεύοντας τον κόσμο.
Κοινώς για την ιστορία τους είναι απαραίτητες σελίδες ανάλυσης. Αξίζει, όμως, να σταθούμε στην ημέρα ιδρύσεώς τους, στην ημέρα που γεννήθηκαν. Το πρώτο κεφάλαιο στο βιβλίο τους γράφεται (όποιος θέλει το πιστεύει) μόλις το 1927. Τότε, ο Abe Saperstein αποκτά τα δικαιώματα της ομάδας "Savoy Big Five" και τη μετονομάζει άμεσα σε Harlem Globetrotters, εμπνευσμένος από τη αφροαμερικανική συνοικία της Νέας Υόρκης. Οι Tommy Brookings, William Grant, Inman Jackson, Lester Johnson, Joe Lillard, Randolph Ramsey, Walter Wright, and William Watson αποτέλεσαν τον "πυρήνα" της πρώτης αυτής ομάδας, η οποία κάνει την παρθενική εμφάνισή της στις 7 Ιανουαρίου, στο Hinckley του Illinois, μπροστά σε 300 φιλάθλους! Πού να περίμεναν πως χρόνια αργότερα η φήμη τους θα είχε απογειωθεί με αποτέλεσμα οι... απόγονοί τους να δίδουν παραστάσεις μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες κόσμου...

Εκτός βέβαια από... θίασος οι Globetrotters λειτούργησαν για αρκετά χρόνια ως σχολείο για αρκετούς από τους μετέπειτα αστέρες του ΝΒΑ. Άγνωστη πληροφορία στο ευρύ κοινό, αλλά δεδομένο: το 1958 ο Wilt "The Stilt" Chamberlain (ναι ο γνωστός, εκείνος που έβαλε εκατό πόντους σε έναν και μόνο αγώνα) εντάσσεται στην ομάδα όντας ενεργό μέλος της για έναν χρόνο. Και δεν είναι μόνο αυτός. Η λίστα είναι μακριά. Connie "The Hawk" Hawkins και Nat "Sweetwater" Clifton, (πρώτος Αφροαμερικανός που υπέγραψε συμβόλαιο στο ΝΒΑ), είναι δυο ακόμη από εκείνους που φόρεσαν την πολύχρωμη φανέλα.

Μην ξεχάσουμε όμως και εκείνους, οι οποίοι μολονότι δεν μπήκαν ποτέ στο παρκέ, δεν έπιασαν τη μπάλα, δεν έτρεξαν στον αιφνιδιασμό για να καρφώσουν ή δεν σούταραν υπό περίεργες προϋποθέσεις, θα είναι για πάντα πλέον Trotters. Για όσους δεν το γνωρίζουν το 2000, ο Πάπας Παύλος II, ο οποίος απεβίωσε τον περασμένο Απρίλιο, έγινε μέλος των Globetrotters. Το ίδιο ο ηγέτης της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα, ο νομπελίστας Χένρι Κίσινγκερ, η ηθοποιός Γούπι Γκόλντμπεργκ, η αθλήτρια του στίβου Τζάκι Τζόινερ Κέρσι και ο εκ των κορυφαίων NBAer Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ.

Ο τελευταίος μάλιστα ήταν... υπαίτιος για την κατάρριψη ενός απίστευτου ρεκόρ της ομάδας. Όχι όμως ως συμπαίκτης των... μάγων, αλλά ως αντίπαλος. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1995, οι Trotters επισκέφθηκαν στην Αυστρία, στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής περιοδείας τους. Ο Τζαμπάρ και η παρέα του δεν τους... φέρθηκαν καλά. Οι All-Star πήραν τη νίκη και ανάγκασαν τους Trotters σε ήττα μετά από 8.829 παιχνίδια! Εξωπραγματικό! Προηγούμενη φορά που είχαν ηττηθεί ήταν στις 5 Ιανουαρίου το 1971 (26 χρόνια πίσω) από τους New Jersey Reds. Το τότε ρεκόρ τους ήταν πολύ-πολύ μικρότερο. Μόλις 2.495 διαδοχικές νίκες (;) Τον περασμένο πάντως Φεβρουάριο, αυτόν του 2006, οι Harlem ξεπέρασαν τις 22.000 νίκες!

Έχοντας γίνει μόδα οι εταιρείες παραγωγής του Hollywood δεν έχασαν την ευκαιρία να τους εκμεταλλευτούν. Αφού πρώτα αρκετοί από τους παίκτες πρωταγωνίστησαν σε ταινία (1951), στις αρχές της δεκαετίας του '70 έγιναν κινούμενα σχέδια σε εκπομπή που μεταδιδόταν αρχικά από το CBS και αργότερα από το NBC για τρία χρόνια (Σεπτέμβριος '70 - Μάιος '73) τα πρωινά του Σαββάτου. Η... φήμη τους δεν γλίτωσε ούτε από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, αφού ως all-star ομάδα συμπεριλήφθηκαν σε έκδοση του NBA Live, ενώ υπήρχαν ως ξεχωριστός τίτλος σε παιχνιδομηχανή της Nintendo.

Πηγές: http://www.harlemglobetrotters.com, http://www.wikipedia.org, http://www.hoophall.com,

  • Το 1934 οι Globetrotters παίζουν το 1.000ο αγώνα τους στο Μίσιγκαν. Ένα χρόνο αργότερα συμπληρώνουν άλλη μια χιλιάδα αγώνων (2.000), παίζοντας μπροστά στο κοινό της Ουάσιγκτον.
  • Το 1942 εντάσσεται στην ομάδα ο Reece "Goose" Tatum, ο εμπνευστής των περισσότερων κωμικών στοιχείων που είχε η ομάδα.
  • Το 1946 οι Globetrotters σβήνουν τα 20 κεράκια τους παίζοντας το 3.000ο παιχνίδι τους στο Βανκούβερ. Πραγματοποιούν μάλιστα το πρώτο ταξίδι τους στη Χαβάι.
  • Στις 25 Απριλίου του 1951 αρχίζουν περιοδεία στη Νότιο Αμερική. Σε αγώνα τους στο Ρίο ντε Τζανέιρο συγκεντρώθηκαν 50.000 άνθρωποι. Το ρεκόρ "σπάει" στο Βερολίνο, όταν 75.000 κόσμου παρακολουθεί την παράστασή τους.
  • Το 1961 υπογράφει στην ομάδα ο Hubert "Geese" Ausbie, ο οποίος απέκτησε τη φήμη του πλέον κωμικού χαρακτήρα της παρέας. Τα 24 μάλιστα χρόνια που έπαιξε σε αυτήν (1961-1985) κατείχε τον τίτλο του "Βασιλιά Κλόουν".
  • Το 1977 γιόρτασαν την 50η επέτειό τους.
  • Το 1978 επισκέπτονται για πρώτη φορά την Δυτική Αφρική (Σενεγάλη, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκαμπόν) φτάνοντας τους 97 διαφορετικούς προορισμούς.
  • Το 1982 γίνονται η μόνη ομάδα που αποκτά αστέρι στο "Walk οF Fame" του Χόλιγουντ.
  • Το 1985 εντάσσουν στο ρόστερ τους για πρώτη φορά στην ομάδα γυναίκα, την Lynette Woodard από το Kansas.
  • Τον Ιούνιο 1976 στην 70η επέτειό τους επισκέπτονται την ελεύθερη πια Νότιο Αφρική.
  • Από το 1993 έχουν δωρίσει 11 εκατομμύρια δολάρια σε φιλανθρωπικές οργανώσεις
  • Το 2000, ο Γουίλ Τσάμπερλεϊν γίνεται ο πρώτος Globetrotter, του οποίου η φανέλα αποσύρεται.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2006, 16:52 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τον τελικό της 25ης Σεπτεμβρίου στην Μπεογκράτσκα Αρένα του Βελιγραδίου. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τη μέρα που ο Γιώργος Βασιλακόπουλος έδινε το κύπελλο στα χέρια του Μιχάλη Κακιούζη κι εκείνος με τη σειρά του το ύψωνε μπροστά σε 10.000 Έλληνες φιλάθλους. Το Sportime.gr, γιορτάζοντας την επέτειο του χρυσού μεταλίου στο Βελιγράδι, προσπαθεί να ξετυλίξει το κουβάρι των αναμνήσεων του Παναγιώτη Γιαννάκη, του ανθρώπου δηλαδή που έχει συνδέσει όσο κανείς το όνομά του με τις πιο χρυσές στιγμές του ελληνικού μπάσκετ.

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που ο Παναγιώτης Γιαννάκης «σπρωγμένος» από τα «παιδιά» του αψηφούσε τη δύναμη της βαρύτητας. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος (ή μήπως 19;) από τότε που ο Παναγιώτης Γιαννάκης σήκωνε το κύπελλο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Πέρασαν κιόλας τριάντα χρόνια (τριάντα χρόνια και δεκατρείς μέρες για την ακρίβεια) από τότε που ο Παναγιώτης Γιαννάκης φόρεσε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη φανέλα με το εθνόσημο.

Η φανέλα έγινε σακάκι, αλλά ο Γιαννάκης είναι ακόμα εδώ. Από τις 12 Σεπτεμβρίου του 1976 στο Αλεξάνδριο της Θεσσαλονίκης και τον αγώνα εναντίον της Τσεχοσλοβακίας στο πλαίσιο των «Δημητρίων», μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου του 2006 στην Σαιτάμα Σούπερ Αρίνα της Ιαπωνίας και τον τελικό του Μουντομπάσκετ εναντίον της Ισπανίας, ο «Δράκος» συμμετείχε σε… 446 επίσημες υποχρεώσεις (τις 351 ως παίκτης και τις 95 ως προπονητής) της Εθνικής Ελλάδας.

Η φανέλα με το νούμερο «6»
Ας δούμε το «δελτίο ταυτότητας» του Παναγιώτη Γιαννάκη στα 20 χρόνια που φορούσε τη φανέλα της επίσημης αγαπημένης.

Ημερομηνία γέννησης: 1η Ιανουαρίου του 1959

Σύλλογοι: Ιωνικός Νικαίας (1971 - 1984), Άρης (1984 - 1993), Πανιώνιος (1993 - 1994), Παναθηναϊκός (1994 - 1996)

Ντεμπούτο με Εθνική: Μπορεί να έμεινε άποντος εναντίον της Τσεχοσλοβακίας, όμως η Εθνικής νίκησε με 82 -71, σε ένα γήπεδο που λίγα χρόνια αργότερα θα δονούσε η ιαχή του ονόματός του. Το ίδιο βράδυ πάντως, ο 17χρονος Γιαννάκης «γεύτηκε» όσο λίγοι τι θα πει «καλωσόρισμα» στους κόλπους της Εθνικής. Ο Μιχάλης Γιαννουζάκος τον πέταξε με τα ρούχα στην πισίνα του ξενοδοχείου «Φιλίππειον» και ο Γιαννάκης έγινε και με το νόμο μέλος και μάλιστα ισόβιο της Εθνικής μας.

Συμμετοχές στην Εθνική: 351

Πόντοι: 5.282

Μέσος όρος πόντων: 15,04

Ρεκόρ πόντων: Ένα ολόκληρο «38άρι» στη νίκη με 103 – 88 εναντίον της Βραζιλίας στις 19 Αυγούστου του 1990 στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής

Τελευταίος αγώνας: Εναντίον της Βραζιλίας στις 9 Αυγούστου του 1996 στους Ολυμπιακούς της Άτλαντα με τον (τότε) αρχηγό να μένει στους τρεις πόντους

Συμμετοχές: Ο Γιαννάκης έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες είχε δικαίωμα συμμετοχής ένας Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας. Ένα ολυμπιακό τουρνουά (1996 στην Ατλάντα), τρία Παγκόσμιο Πρωταθλήματα (1986 στην Ισπανία, 1990 στην Αργεντινή και 1994 στον Καναδά), οκτώ Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (από το 1979 μέχρι το 1995), τέσσερα Προολυμπιακά τουρνουά (1980, 1984, 1988, 1992), δύο Μεσογειακά πρωταθλήματα (1979 και 1983) και εννιά Βαλκανικά πρωταθλήματα (από το 1976 ως το 1986)

Ομαδικές Διακρίσεις: χρυσό μετάλλιο το 1987 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1989 στο Ζάγκρεμπ, τέταρτη θέση στο Μουντομπάσκετ του 1994 και στα Ευρωμπάσκετ του 1993 και του 1995, Πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς του 1996 στην Ατλάντα και έκτη θέση στο Μουντομπάσκετ του 1990 στην Αργεντινή. Και σαν «κερασάκι», δύο χρυσά στους Βαλκανικούς αγώνες του 1979 και του 1986 και ένα ακόμα στους Μεσογειακούς του 1979. Καλούτσικη συγκομιδή για τον κόουτς…

Ατομικές διακρίσεις: Πρώτος στις ασίστ και μέλος της καλύτερης πεντάδας στο Eurobasket του 1987. Τρίτος σκόρερ και δεύτερος στις ασίστ στο Μουντομπάσκετ του 1990. Τέταρτος σκόρερ, δεύτερος στις ασίστ και όγδοος στα ριμπάουντ στο Eurobasket του 1991. Τρίτος σκόρερ και πρώτος στις ασίστ στο Eurobasket του 1993.

Στην καριέρα του με την Εθνική ο Γιαννάκης ευτύχησε να βρεθεί παρέα με μια χρυσή φουρνιά του ελληνικού μπάσκετ που, στα χαρτιά ,είχε τα φόντα να αλλάξει την μοίρα του αθλήματος. Τελικά, το άλμα στην αιωνιότητα έγινε τον Ιούνιο του 87 αφού πρώτα οι διεθνείς μας, με ιδεολογικό μπροστάρη τον Γιαννάκη, εφάρμοσαν στην πράξη τους στοίχους του Πορτοκάλογλου και των Φατμέ.

«Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα και βλέπω φάτσες γελαστές,
θα ξανάρθει η ρουτίνα, και θα ξανάρθουνε βροχές,
θα ξανάρθει η ρουτίνα μα κάτι άλλαξε από χθες.
Δεν ήταν μάγια και κατάρες που δεν κερδίζαμε ποτέ,
ήμασταν πάντοτε παικτάρες μα δεν αλλάζαμε μπαλιές,
ήμασταν πάντοτε ψυχάρες μα δεν πιστεύαμε ποτέ»

Έτσι είναι όμως. Με τον Γιαννάκη αρχηγό και ηγέτη, θες δεν θες θα πιστέψεις κάποια στιγμή στις δυνατότητές σου. Αν και οι παίκτες που απάρτιζαν εκείνη την Εθνική, μόνο πρόβλημα εμπιστοσύνης στις δυνάμεις τους δεν είχαν.

Κάπως έτσι, με τον Γκάλη να σκοράρει, τον Φάνη να παίζει όλες τις θέσεις, τον Φασούλα να ελέγχει την εναέρια κυκλοφορία και τον Γιαννάκη να κάνει… πολύ απ’ όλα, το ελληνικό μπάσκετ κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης. Βέβαια ο Γιαννάκης υπήρχε στην Εθνική δέκα χρόνια πριν και δέκα χρόνια μετά το 1987. Για την ακρίβεια ήταν ο μόνος που έχει διαδρομή αυτού του μεγέθους, όντας μακράν του δευτέρου ο ρέκορντμαν συμμετοχών στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα (351 συμμετοχές). Και μπορεί το ‘87 να είναι το απόλυτο ορόσημο, όμως για τον Γιαννάκη τα μεγαλεία ήρθαν τρία χρόνια αργότερα στην Αργεντινή.

Στο Μουντομπάσκετ του 1990 με τον Γκάλη να μένει λόγω τραυματισμού εκτός ομάδας, ο Γιαννάκης έκανε πραγματικά όργια. Παίζοντας οκτώ αγώνες σε 11 μέρες, ο «Δράκος» προσέφερε τις καλύτερες παραστάσεις της καριέρας του, καθώς πήρε πατριωτικά την υπόθεση «Παγκόσμιο πρωτάθλημα». Με 25 πόντους ανά αγώνα (στις τέσσερις από τις οκτώ αναμετρήσεις ξεπέρασε τους 30 πόντους) και τη γνωστή πολύπλευρη προσφορά σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, οδήγησε την Ελλάδα στην πέμπτη θέση, την καλύτερη της ιστορίας της μέχρι τότε. Χαρακτηριστική είναι η στιγμή του χαμένου προημιτελικού (81 - 78) με την οικοδέσποινα Αργεντινή, όταν με το τέλος του αγώνα, οι θεατές αποθέωσαν τον Γιαννάκη που μόλις είχε φιλοδωρήσει τους «Γκαούτσος» με 36 πόντους, αναγνωρίζοντας την υπερπροσπάθειά του.

Το κύκνειο άσμα έγινε έξι χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα. Ο αγώνας με την Βραζιλία είχε λήξει με την Ελλάδα να κερδίζει με 91 – 72 και να καταλαμβάνει την 5η θέση στην παρθενική της εμφάνιση στη διοργάνωση. Ο Γιαννάκης μάζεψε την ελληνική αποστολή στα αποδυτήρια και σε κλίμα έντονης συγκίνησης και μυσταγωγίας «ανακοίνωσε» τη διαθήκη του. «Να αγαπάτε την Εθνική. Κρατήστε την ψηλά. Σας εξορκίζω. Φυλάξτε την σαν κόρη οφθαλμού και μην την αφήσετε να χαθεί.» και συνεχίζει «Σας ευχαριστώ όλους εσάς και όλο τον κόσμο. Ακόμα και αυτόν που έτυχε να περνάει κάτω από το καλάθι και έτυχε να μου δώσει την μπάλα για να σουτάρω στην προπόνηση. Σας ευχαριστώ για τις χαρές που μου δώσατε και να ξέρετε ότι σας αγαπώ πολύ». Πώς απάντησε ο δακρυσμένος Φάνης; «Τι μας έκανες τώρα. Μας γαμ…ες!»
Λίγα λεπτά αργότερα, ο Γιώργος Σιγάλας θα δηλώσει: «Δεν κλαίω γιατί αποσύρεται ο Γιαννάκης. Κλαίω, γιατί αυτός που αποσύρεται είναι το ίδιο το μπάσκετ»

Η γραβάτα με το νούμερο «1»

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης διανύει τη δεύτερη θητεία του ως προπονητής της Εθνικής.
Η πρώτη αναγνωριστική απόπειρα έγινε τον Ιούνιο του 1997 και τελείωσε (άδοξα) τον Φεβρουάριο του 1999 περιέχοντας ένα Eurobasket και ένα Μουντομπάσκετ. Η δεύτερη θητεία του Γιαννάκη ως ομοσπονδιακού τεχνικού της Εθνικής (που είναι βέβαιο ότι θα έχει πολύ μεγαλύτερη διάρκεια από την πρώτη) ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2004 και… έχει ακόμα πολύ μέλλον.

Ντεμπούτο: Στο τουρνουά του Μπόρμιο στις 6 Ιουλίου του 2004 με αντίπαλο τη Σερβία. Στο πλευρό του Γιαννάκη ήταν ο Κακιούσης και απέναντί τους είδαν τον Ομπράντοβιτς και τον Σάκοτα. Γράψτε «1-0», ή μάλλον για την ακρίβεια 77 – 72 υπέρ της Εθνικής.

Αγώνες στον πάγκο: 95

Ρεκόρ: 67 νίκες και 28 ήττες

Τελευταίος αγώνας: Καλύτερα να μην τον θυμόμαστε. Επειδή όμως ο Γιαννάκης αναζητά το κέρδος από κάθε ήττα, είναι βέβαιο ότι αυτή η αιχμαλωσία από την Ισπανία στον τελικό (47 - 70), θα αποτελέσει τον βασικό «μπούσουλα» για μελλοντικούς θριάμβους.

Διακρίσεις: Χρυσό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στα Βελιγράδι το 2005, ασημένιο στο Παγκόσμιο στην Ιαπωνία το 2006, 5η θέση στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004 και… χρυσό στο Eurobasket της Ισπανίας το 2007. Αυτό το τελευταίο μας ξέφυγε, αλλά αφού είμαστε ομαδάρα, λέμε και καμιά υπερβολή παραπάνω. Εξάλλου και πριν την τέλεση του «όγδοου θαύματος» την 1η Σεπτεμβρίου του 2006 στην Σαιτάμα τα ίδια λέγαμε, οπότε, «Vamos για το χρυσό»

Τον Γιαννάκη, ως παίκτη τον θυμόμαστε να παθιάζεται, να φωνάζει, να σκοράρει από παντού, να παίζει σκυλίσια άμυνα, να ηγείται και να εμπνέει τους συμπαίκτες του, αλλά και να «κλαίει» όταν δεν του έβγαιναν οι προσπάθειες και να κάνει αψυχολόγητες ενέργειες παρασυρμένος από το πάθος και τον ενθουσιασμό του. Αν αφαιρέσετε τα τελευταία δύο χαρακτηριστικά, θα έχετε την ολοκληρωμένη εικόνα του Γιαννάκη ως προπονητή. Ηγέτης, διορατικός, πατέρας και φίλος, ήρεμος, ενθουσιώδης, καθησυχαστικός στα δύσκολα , ένας σωστός Πυγμαλίονας, που καμαρώνει τα θαυμαστά έργα των τέκνων του, αφού πρώτα τους έχει διδάξει με ακρίβεια τον δρόμο για την επιτυχία! Κάποιος μπορεί να υποστήριζε ότι η μοίρα στάθηκε ευνοϊκή στο πλευρό του Γιαννάκη, όμως η πραγματικότητα διαφέρει κατά πολύ. Όταν ανέλαβε την Εθνική για πρώτη φορά το 1997, με μηδαμινή προϋπηρεσία σε άλλο σύλλογο, πολλοί έσπευσαν να επιτεθούν στην επιλογή Γιαννάκη, εκτιμώντας ότι δεν είναι σε θέση να οδηγήσει στην κορυφή την ελληνική ομάδα.

Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Ισπανίας, η Ελλάδα τερμάτισε τέταρτη, μια θέση που κατέλαβε και ένα χρόνο αργότερα στο Μουντομπάσκετ της Αθήνας. Η πορεία του Γιαννάκη θεωρήθηκε αποτυχημένη και η θέση του εθνικού προπονητή «χήρεψε» απότομα.
Μάλιστα, σε πολύ δημοφιλές περιοδικό, είχε γίνει ολόκληρο φωτογραφικό αφιέρωμα στα συστήματα που σχεδίαζε ο Γιαννάκης στο πινακάκι του στα time out, με σαφή υπαινιγμό ότι τα «σχέδια» του προπονητή ήταν δυσνόητα και έμοιαζαν με ζωγραφιές και όχι με συστήματα μπάσκετ. Βρε πως αλλάζουν οι καιροί… Τέλος πάντων, το ότι η «κωλοτούμπα» είναι εθνικό μας σπορ, το ξέρατε και δεν περιμένανε να το μάθετε από εμάς.

Τα χρόνια πέρασαν, ο Γιαννάκης επί μια τετραετία έκανε εντατικά μαθήματα προπονητικής πλάι στους κορυφαίους του πλανήτη. Πήγε στην Μέκκα του αθλήματος στην Αμερική, επισκέφτηκε φημισμένα κολέγια, μελέτησε τον τρόπο δουλειάς μεγάλων προπονητών, κατάφερε να «σκοτώσει» μια και καλή τον παίκτη μέσα του, και ξαφνικά μια ωραία πρωία του 2004 κλήθηκε μαζί με τον Κακιούση (ως δεύτερη λύση, από τη στιγμή που ο Αργύρης Πεδουλάκης αρνήθηκε το πόστο) να αναλάβουν την Εθνική και να την οδηγήσουν στους Ολυμπιακούς, λίγοι πίστεψαν ότι τόσο ο ίδιος, όσο και οι διεθνείς μας θα κατάφερναν τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο. Κι όμως.

Παίκτες που έμοιαζαν άτολμοι και λιγόψυχοι στα δύσκολα, παίκτες που πελάγωναν όταν η Αργεντινή στον προημιτελικό στο ΟΑΚΑ φάνηκε απειλητική, έχουν μεταμορφωθεί σε πραγματικούς «δυναμίτες» που αρνούνται να χάσουν ακόμα κι αν βρεθούν 12 πόντους πίσω μια ομάδα όπως η Αμερική. Μαζί με τους διεθνείς εξελίχθηκε βέβαια και ο ίδιος ο Γιαννάκης. Εκτός αν πιστεύετε, ότι πριν από τέσσερα χρόνια, ο Γιαννάκης θα φώναζε εμπνέοντας την ίδια σιγουριά «ηρεμήστε, έχουμε ακόμα πάρα πολύ χρόνο», όπως έκανε στα 35 δευτερόλεπτα πριν το τέλος του αγώνα με την Αυστραλία, με την Εθνική να χάνει πέντε πόντους.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, πέρσι στο Βελιγράδι, μεθυσμένος από το νεκτάρ του θριάμβου, δήλωνε ότι «η χαρά που νοιώθει ο «πατέρας» βλέποντας τα «παιδιά» του να θριαμβεύουν – το συναίσθημα που έζησε δηλαδή ο ίδιος μαζί με τους παίκτες του στην Μπεογράτσκα Αρίνα- δεν συγκρίνεται με την χαρά που ένοιωσε ως παίκτης το 1987 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας». Παρ ολ αυτά, ο «Δράκος» γνώριζε καλά, ότι όσο μεγάλο κατόρθωμα κι αν ήταν η πρώτη θέση στο Eurobasket δεν μπορούσε να σταθεί πλάι στο έπος του 1987 που άλλαξε μια και καλή την μοίρα του ελληνικού αθλητισμού. Αυτά τα λέγαμε πέρσι. Φέτος; Φαίνεται ότι ο Γιαννάκης και οι διεθνείς είναι αποφασισμένοι να μας στείλουν όλους στον ψυχίατρο.

Ποτέ κανείς μπασκετικός δεν φανταζόταν ότι θα ερχόταν μια στιγμή που θα τοποθετούσε τον θρίαμβο του 1987 στη δεύτερη θέση των μεγαλύτερων επιτυχιών του ελληνικού αθλητισμού. Δεν έγινε το 2004 στη Λισσαβόνα, δεν έγινε το 2005 στο Βελιγράδι και έγινε φέτος ένα μεσημέρι του Σεπτέμβρη στη Σαιτάμα. Κοινός παρανομαστής και πρωταγωνιστής όλων των επιτυχιών ο Παναγιώτης Γιαννάκης! Γι αυτό σας λέμε, ο άνθρωπος είναι μύθος, χωρίς εισαγωγικά. Από τη στιγμή που κατάφερε να μας κάνει να «απαρνηθούμε» το 103– 101 με τη Σοβιετική Ένωση, για χάρη του 101 – 95 με την Αμερική, ό,τι και να λέμε είναι λίγο. Το ελληνικό μπάσκετ πήρε ώθηση για μια εικοσαετία ακόμη και αυτό το οφείλει σε πολύ μεγάλο βαθμό σε έναν γκριζομάλλη κύριο με βαθιά φωνή και βλέμμα μικρού παιδιού. Μαγκιά του και τιμή μας!!!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 26 Σεπ 2006, 01:35 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Βούγιανιτς: Έτοιμος στην Ευρωλίγκα

Γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες για μία νέα αρχή στην καριέρα του έφτασε στην Αθήνα το πρωί της Δευτέρας ο Μίλος Βούγιανιτς. Στις πρώτες του δηλώσεις, ο Σέρβος γκαρντ ευχαρίστησε τον Παναθηναϊκό που του δίνει την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά και τόνισε ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων θα είναι έτοιμος για το πρώτο παιχνίδι της Ευρωλίκγκα στις 24 Οκτωβρίου με την Μπανταλόνα: «Ευχαριστώ τον Παναθηναϊκό που μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω και πάλι αν και τραυματίας… πιστεύω πως μετά από 2-3 εβδομάδες φουλ προπονήσεων θα είμαι απόλυτα έτοιμος!».

Μούλα: Ένας λόγιος του μπάσκετ

Η αφανής αλήθεια που κρύβεται πίσω από την μετακίνηση του Νταμίρ Μουλοαμέροβιτς στον Ολυμπιακό είναι μία και μοναδική. Στο ελληνικό μπάσκετ ελάχιστοι παίκτες διαθέτουν την ποιότητα και το ανάστημα να διαταράξουν (έστω και λίγο) τη ...δημοκρατία του διπολισμού. Αναμφισβήτητα ένας από αυτούς είναι ο αγαπημένος Μούλα των οπαδών του ΠΑΟΚ, ο οποίος πλέον, προφανώς παύει να είναι και τόσο αγαπημένος στην Πυλαία.

«99 στις 100 φορές θα κερδίζαμε την Ελλάδα»

Το φυσάνε και δεν κρυώνει! Τι κι αν κοντεύει ένας μήνας από την ιστορική μέρα που τα παιδιά του Παναγιώτη Γιαννάκη τους έβγαλαν νοκ άουτ από την κορυφή του κόσμου, οι Αμερικανοί εξακολουθούν να συζητούν τον χαμένο ημιτελικό... Μετά την δήλωση «Η Ελλάδα είχε άστρο», ο Τζέρι Κολάντζελο επανήλθε υποστηρίζοντας... «Πιστεύω ότι θα είχαμε κερδίσει τις 99 στις 100 φορές αν ξαναπαίζαμε εκείνο το παιχνίδι».

Τέλος από τη Ντιναμό ο Κατσικάρης

Παρελθόν αποτελεί ο Φώτης Κατσικάρης από τον πάγκο της Ντιναμό Αγίας Πετρούπολης. Οι δρόμοι των δύο πλευρών χώρισαν λόγω διαφοράς στη φιλοσοφία αλλά εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται το τελευταίο διάστημα ο ρωσικός σύλλογος.

Aναλυτικά θα βρείτε τις ειδήσεις αυτές στα

http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=30274
http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=30325
http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=30285
http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=30273

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 28 Σεπ 2006, 14:44 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

1979 (Γιουγκοσλαβία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

1987 (Ελλάδα) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών

1989 (Ισπανία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων

1993 (Τουρκία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων

1995 (Ελλάδα) - Παγκόσμιο Πρωτάθλημά Εφήβων

2002 (Λιθουανία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών

2005 (Βελιγράδι) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών


ΤΑ ΑΡΓΥΡΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ


1970 (Ελλάδα) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων

1975 (Ελλάδα) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων

1989 (Γιουγκοσλαβία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών

1991 (Ελλάδα) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημά Παίδων

1991 (Ελλάδα) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

1992 (Ελλάδα) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων

1999 (Σλοβενία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων

2001 (Τυνησία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

2005 (Ισπανία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

2005 (Αργεντινή) - Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών

2006 (Ιαπωνία) - Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών


ΤΑ ΧΑΛΚΙΝΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

1949 (Αίγυπτος) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών

1955 (Ισπανία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

1971 (Τουρκία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

1987 (Συρία) - Μεσογειακοί Αγώνες Ανδρών

1991 (Ελλάδα) - Μεσογειακοί Αγώνες Γυναικών

1995 (Πορτογαλία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων

1998 (Βουλγαρία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων

2000 (Κροατία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημά Εφήβων

2002 (Γερμανία) - Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων

2003 (Ελλάδα) - Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Τον ΑΓΟΡ(ασε) και τον... πούλησε!
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 01 Οκτ 2006, 23:55 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Ο ΑΓΟΡ ολοκλήρωσε την… εκδίκηση της Α2! Η ομάδα του Ρεθύμνου συνέτριψε τον ΠΑΟΚ με 93-82 και πήρε πανηγυρικά το εισιτήριο για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου θα αντιμετωπίσει τον Κολοσσό Ρόδου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σίγουρα θα υπάρχει στον τελικό ομάδα της δεύτερης τη τάξη κατηγορίας! Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή θα είναι η δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού που στον τελικό θα φτάσει ομάδα μικρότερης κατηγορίας. Η πρώτη ήταν το 1987, όταν ο Πανελλήνιος (που αγωνιζόταν στην Α2) είχε ηττηθεί από τον Άρη με 70-110.

Ο θρίαμβος επί του Πανελληνίου στην 1η αγωνιστική της β’ φάσης της διοργάνωσης, προφανώς τόνωσε ακόμη περισσότερο το ηθικό των παικτών του Στέργιου Κουφού, οι οποίοι προσπάθησαν από το ξεκίνημα του αγώνα να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Και τα κατάφεραν. Με καλή άμυνα και περιφερειακή ευστοχία, οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν με 37-29 στο 15ο λεπτό. Ο Δικέφαλος κατάφερε να ισοφαρίσει σε 40-40, όμως, οι Κρητικοί ανέβασαν και πάλι ρυθμούς και έκλεισαν το πρώτο εικοσάλεπτο προηγούμενοι με 47-41.

Η ομάδα του Μπάνε Πρέλεβιτς προσπάθησε στην επανάληψη να ανακάμψει και μείωσε σε 49-48, όμως, οι γηπεδούχοι αποδείχθηκαν πολύ σκληροί για να… πεθάνουν. Πίεσαν στην άμυνα, έκαναν καλύτερες επιθετικές επιλογές και εκτίναξαν την διαφορά στο +16 (77-61) στο 32ο λεπτό. Από κει και πέρα τα πράγματα ήταν εύκολα για τους γηπεδούχους, που απλά συντήρησαν τις αποστάσεις και έφτασαν στην τελική επικράτηση με 93-82.

Δεκάλεπτα: 23-19, 47-41, 74-61, 93-82.

ΡΕΘΥΜΝΟ: Κυριακόπουλος 18 (4), Κούμουλος 16 (2), Σπανος 15 (2), Λιάτσος 6 (2), Χουλιάρας 6. Τσιριγωτάκης 11 (2), Πανάρας 10 (2), Βέλιος, Βαρδαβάς 11, Σκαμνάκης, Μπιρλιράκης, Μλαντένοβιτς.

ΠΑΟΚ: Βεργίνης, Στσεπάνοβιτς 1, Σέκουλιτς 22, Χαριτόπουλος 1, Καλαμπόκης 16 (2), Τόμας 15 (2), Πάνκο 20 (3), Αγαδάκος 7.

«Έχω τρελαθεί…»

Δεν το παίζει… τρελός, αλλά είναι! Ο λόγος για τον κόουτς του ΑΓΟΡ, Στέργιο Κουφό. «Όλα ήταν τέλεια απόψε. Το γήπεδο είχε 1500 Άτομα. Έχω τρελαθεί! Ευχαριστώ τον Θεό για αυτές τις στιγμές. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Τα παιδιά είναι μπολιασμένα με πρωταθλητισμό. Να έχουμε υγεία και να προσφέρουμε ανάλογες στιγμές στην συνέχεια. Το Κύπελλο δεν είναι αυτοσκοπός, κάναμε το καθήκον μας».

Από την πλευρά του, ο Μπάντε Πρέλεβιτς, τόνισε: «Είχα πει ότι το παιχνίδι θα είναι δύσκολο αλλά δεν κάναμε τίποτα. Το Ρέθυμνο νίκησε δίκαια. Δεν ξέρω αν είναι ομάδα της Α1, καθώς το Κύπελλο είναι θεσμός εκπλήξεων παραδοσιακά. Εμείς έχουμε εννέα νέους παίκτες και δεν έχουμε δουλέψει ακόμα όπως θέλουμε. Είναι λογικό να μην έχουμε καλή εικόνα».

http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=30869

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Οι σταρ του ΝΒΑ για το "NBA Europe Live"
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 05 Οκτ 2006, 16:28 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Εικόνα

Δέκα αγώνες, τέσσερις ομάδες από το ΝΒΑ και έξι από την Ευρώπη, επτά πόλεις, 45 χώρες. 20 γλώσσες, 33 τηλεοπτικοί σταθμοί. Τι είναι όλα αυτά; Το «NBA Europe Live», o ολοκαίνουριος θεσμός που σύναψε το ΝΒΑ παρέα με την Euroleague και έχει στόχο να αντικαταστήσει το παλιό «McDonald’s Open» και να θέσει επί νέας βάσης τις «μπασκετικές» σχέσεις της Αμερικής με την Γηραιά Ήπειρο. Το Sportime.gr σας ξεναγεί, μέσω των προσωπικών ημερολογίων (blogs) των αστέρων του ΝΒΑ, στα στρατόπεδα των αμερικανικών ομάδων.

Οι αποστάσεις μίκρυναν σε σημαντικό βαθμό τα τελευταία χρόνια (σε μια χώρα της Βαλκανικής μάλιστα, εδώ και 35 μέρες, χρησιμοποιείται ο όρος «εκμηδενιστήκαν») και η προετοιμασία των ομάδων του ΝΒΑ περιλαμβάνει για πρώτη φορά, ένα πέρασμα (και όχι «αρπαχτή» θέλουμε να πιστεύουμε) από την Ευρώπη. Με άλλα λόγια, οι αξιότιμοι Σαν Αντόνιο Σπερς, Λος Άντζελες Κλίπερς, Φοίνιξ Σανς και Φιλαντέλφια 76ers, αρχής γεννωμένης από σήμερα και για 11 μέρες, θα δώσουν αγώνες σε Παρίσι, Λυών, Ρώμη, Τρεβίζο, Μόσχα, Βαρκελώνη και Κολωνία εναντίον της Μακάμπι, της Βιλερμπάν, της Ρόμα, της Κίμκι, της ΤΣΣΚΑ και της Μπαρτσελόνα. Τα παιχνίδια είναι φιλικά, καθώς οι ομάδες του ΝΒΑ απέχουν περισσότερο από ένα μήνα μέχρι την επίσημη «πρώτη» της σεζόν 2006 – 2007, αλλά πιστέψτε μας, η λέξη ήττα ούτε τους περνάει από το μυαλό. Άλλωστε από ήττες «χόρτασαν» τόσα χρόνια στις διεθνείς διοργανώσεις…

Το sportime.gr σας ξεναγεί, μέσω των προσωπικών ημερολογίων (blogs) των αστέρων του ΝΒΑ, στα στρατόπεδα των αμερικανικών ομάδων λίγες μόνο ώρες πριν από το πρώτο τζάμπολ, που θα γίνει σήμερα στις πέντε το απόγευμα στο «Αστρομπάλ», με αντιπάλους τους πρωταθλητές του 2005 Σαν Αντόνιο Σπερς και τη Βιλερμπάν. Με άλλα λόγια, ήρθε η ώρα του ρωμαϊκού θριάμβου του Τόνι Πάρκερ μπροστά στους πολυάριθμους πιστούς του!

Μόσχα ή Λας Βέγκας

Ο Σαμ Κασέλ των Κλίπερς έχει αναλάβει να ενημερώνει το κοινό του ΝΒΑ για τα τεκτενόμενα στη Μόσχα, όπου βρίσκονται οι Κλίπερς από τις 30 Σεπτερμβρίου. Οι εντυπώσεις του Κασέλ από την πρωτεύουσα της πάλε ποτέ Σοβιετικής Ένωσης είναι άκρως θετικές ενώ εκφράζει τη δυσαρέσκειά του «για τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο των παικτών, που δεν τους επιτρέπει να γνωρίσουν σε βάθος τη Μόσχα, αλλά και τη Ρωσία ολόκληρη. Μάλιστα, προτρέπει «όλους τους Αμερικανούς να επισκεφτούν με πρώτη ευκαιρία τη Μόσχα και να γνωρίσουν τη ρωσική κουλτούρα», ενώ ο ίδιος δηλώνει πως δεν θα ξεχάσει ποτέ την εμπειρία που ζει στη Μόσχα. Η ίδια η Μόσχα πάντως πρέπει να έχει σοκάρει τους Αμερικανούς αν πιστέψουμε τα λόγια του γερο-Σαμ που ξεστομίζει το εξής απίθανο: «Η Μόσχα είναι ένα υπέροχο μέρος, Μου θυμίζει το Λας Βέγκας και το Μαϊάμι στη συσκευασία ενός.

Πραγματικά πολύ ωραίο μέρος» Ευτυχώς δεν ζει ο Λένιν για να ακούσει αυτόν τον παραλληλισμό, γιατί θα είχαμε ψυχροπολεμικές καταστάσεις… Όσο για την προετοιμασία; Παρ’ όλο που ο Κασέλ δεν δηλώνει μεγάλος λάτρης των προπονήσεων και των συστημάτων τακτικής, εμφανίζεται έτοιμος να ηγηθεί των συμπαικτών του, αλλά και να «εξασφαλίσει ότι όλοι θα κάνουν τη σωστή δουλειά μέσα στο παρκέ, όσο διαρκεί η προετοιμασία». Για το δικό του ρόλο στην ομάδα ο Κασέλ δεν έχει διάθεση για μετριοφροσύνες. «Να περιμένετε τον παλιό καλό Σαμ. Σταθερό και… «καλαθερό» (σ.σ. ελυεθεριάζουσα μετάφραση του “clutch”). Λατρεύω την πίεση, γι αυτό και δεν τη νοιώθω ποτέ. Η ομάδα μου δεν έχει συνηθίσει να αγωνίζεται σε συνθήκες πραγματικής πίεσης και έχει ενδιαφέρον, ο τρόπος αντίδρασής μας τη φετινή σεζόν».

Για το τέλος αφήσαμε, μια στιλιστική λεπτομέρεια. Ο Κασέλ, ως άλλος Μουτζαχεντίν, αποφεύγει να ξυρίσει τα γένια του και αρκείται μόνο ξύρισμα του κεφαλιού του, αν και από την πρώτη μέρα που έφτασε στη Μόσχα, προετοιμάζεται για το ξυράφι. Πρόσεχε μόνο αγαπητέ Σαμ, μην σε ξυρίσει μια και καλή ο Παπαλουκάς!

Το κλου της παρουσίας των Κλίπερς στη Μόσχα ήταν χωρίς αμφιβολία, η επίσκεψή της ομάδας σε ορφανοτροφείο, στο οποίο μάλιστα ο προπονητής των «Κλιπς» επιχείρησε να χορέψει κάτι σαν μπαλαλάικα. Σύμφωνα με τον Σαμ, το θέαμα που παρουσίασε ο Μάικ Ντανλίβι ήταν φριχτό, αλλά τον δικαιολόγησε καθώς έχει χρόνιο πρόβλημα στα γόνατά του.

Ψώνια στη Βενετία κυριακάτικα;

Για τον Σον Μάριον και τους Σανς η επίσκεψη στο Τρεβίζο έχει ιδιαίτερο βάρος. Βλέπετε είναι η πόλη στην οποία μεγαλούργησε ο προπονητής της ομάδας, Μάικ Ντ’ Αντόνι και ο «Μάτριξ» το γνωρίζει καλά. «Ο κόουτς Ντ’ Αντόνι είναι ένας ζωντανός θρύλος εδώ και το ξέρουμε όλοι. Εξάλλου, όποτε τον παίρνεις στο τηλέφωνό του σπιτιού του, ο τηλεφωνητής είναι στα αγγλικά, αλλά και τα ιταλικά. Θέλω να επισκεφτώ τη Βενετία και να κάνω βόλτες στο Τρεβίζο, όμως επειδή δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο, θα εμπιστευτώ τον κόουτς και θα πάω όπου μου πει αυτός.»

Παράλληλα με τα αξιοθέατα, ο Μάριον όπως κάθε ταξιδιώτης που σέβεται τον εαυτό του, επιθυμεί να κάνει ψώνια στη Βενετία, όμως μέχρι τώρα δεν τα έχει καταφέρει καθώς τη μία του τη χαλάνε οι αργίες (sorry Σον, αλλά τις Κυριακές στην Ευρώπη και δη στην Ιταλία, ο κόσμος βλέπει μπάλα, δεν δουλεύει) και την άλλη η ομίχλη. Παρ ‘όλ’ αυτά’, ο Μάριον πέρασε ένα μισάωρο στο διάσημο εργοστάσιο υαλικών της Βενετίας (κρύσταλλα Μουράνο) και ανυπομονεί σήμερα για μια πραγματική επιδρομή στις ιταλικές μπουτίκ. Για να περάσουμε στον πραγματικό λόγο της επίσκεψης των Σανς στην Ευρώπη, την προετοιμασία (λέμε τώρα), ο Μάριον δείχνει αποφασισμένος για όλα. «Η φετινή σεζόν είναι ένας πραγματικός μαραθώνιος.

Είμαστε εδώ για να ξαναβρούμε τη φόρμα μας, όμως πρέπει να προσέχουμε γιατί δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από έναν τραυματισμό στην προετοιμασία. Θέλουμε να ανέβουμε ένα επίπεδο. Να φτάσουμε στους τελικούς και να πάρουμε τον τίτλο.» Τίτλος και Σανς; Αμάρε μυρίζει η κατάσταση και ο Μάριον το επιβεβαιώνει. «Παίξαμε έναα αγώνα μεταξύ μας μπροστά στο κοινό του Τρεβίζο, αλλά και Αμερικανούς στρατιώτες. Διασκεδάσαμε πολύ και εμείς και οι φίλαθλοι. Βέβαια, το πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι ο Αμάρε (Στουνταμάιρ) αγωνίστηκε κανονικά σε ολόκληρο το παιχνίδι. Προσπαθεί να βρει και πάλι τον παλιό του εαυτό και τον χρειαζόμαστε» Κακά τα ψέματα Σον. Χωρίς τον παλιό καλό Αμάρε, με τον Ντιό σέντερ, μια χαψιά θα σας κάνει πάλι ο Χερ Ντιρκ!

ΥΓ. Στην πρώτη μέρα του blog του, ο Μάριον θέλησε να χαιρετήσει το κοινό του στα ιταλικά γράφοντας “caio”. Δύο μέρες αργότερα, ένα μεγαλοπρεπές “ciao” έκανε την εμφάνισή του. Κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Διακοπές στο Παρίσι

Καλό το μπάσκετ, καλή η προετοιμασία, αλλά ο blogger των Σαν Αντόνιο Σπερς, Μπρεντ Μπάρι, προτιμά, και καλά κάνει, λίγες μέρες στο Παρίσι, παρέα με την γυναίκα του. Άλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος, «δεν έχω πάει ποτέ στο Παρίσι και πραγματικά ανυπομονώ. Εξάλλου είμαι σε αρκετά καλή φόρμα καθώς όλο το καλοκαίρι κινούσα τα παιδιά μου. Πιστέψτε με, το να είναι μπαμπάς είναι μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, όπως και το να παίζεις μπάσκετ. Το θέμα είναι να είμαστε όλοι σε καλή φόρμα στο ξεκίνημα της σεζόν.

Το συζητούσαμε με τον Τιμ Ντάνκαν, με τον οποίον γυμναζόμασταν μαζί εδώ και ένα μήνα. Εκεί που νομίζεις ότι έχεις κάνει καλή δουλειά και είσαι έτοιμος για μπάσκετ, έρχεται η ώρα της πρώτης προπόνησης, και νοιώθεις ότι όλη σου η προσωπική εκγύμναση πήγε στα σκουπίδια.» Βέβαια, ο Μπάρι μοιάζει να έχει και κάποια παράπονα από το προπονητικό team. Είπαμε καλή η προπόνηση, αλλά με μέτρο. «Αν συνεχίσουμε να έχουμε κάθε μέρα διπλές προπονήσεις, δεν θα προλαβαίνουμε ούτε να φάμε. Οι προπονητές μας από την άλλη τα καταφέρνουν μια χαρά.

Έχουν πάντα χρόνο για να δοκιμάσουν τα γαλλικά κρασιά και τη γαλλική κουζίνα. Αν είχαμε κι εμείς λίγη ώρα ελεύθερη στη διάθεσή μας, θα πηγαίναμε κατευθείαν για ένα καλό γεύμα ή για μια βόλτα στη Λυών ή στο Παρίσι.» Σαν να πεινάνε τα «σπιρούνια» στη Γαλλία ή μας φαίνεται; Τα σχέδια για βόλτες στη Λυών, πραγματοποιήθηκαν πάντως και εν εξαιρέσουμε τον Ντάνκαν που δεν επέδειξε μεγάλη φαντασία, τρώγοντας στα Mc Donald’s, οι υπόλοιποι Σπερς ξεναγήθηκαν στη Λυών και αν κρίνουμε από την αντίδραση του Μπάρι, «έμειναν εντυπωσιασμένοι από την ομορφιά της πόλης, ιδιαιτέρα κάνοντας τη σύγκριση με αμερικανικές «παλιές πόλεις», όπως η Βοστονη και η Φιλαντέλφια που είναι χλωμές».

Ό,τι βιώνουν πάντως οι Σανς με τον Ντ Αντόνι, βιώνουν και οι Σπερς με τον Πάρκερ, με τη διαφορά ότι αν ο Ντ’ Αντόνι είναι «θρύλος» στο Τρεβίζο, ο Πάρκερ είναι «θεός» σε όλη τη γαλλική επικράτεια. Ο Μπάρι μάλιστα περιμένει πώς και πώς την σημερινή αναμέτρηση με την Βιλερμπαν για έναν και μόνο λόγο. «Θέλω να δω την υποδοχή του κόσμου στον Τόνι. Πραγματικά ανυπομονώ. Όσο για τους αντιπάλους παίκτες, στην πραγματικότητα δεν ξέρω κανέναν, αλλά ελπίζω ότι όλο και κάποια βοήθεια θα πάρουμε στον τομέα αυτό από τον ΤΡ»

Το πρόγραμμα των αγώνων

Λυών
5 Οκτωβρίου, Βιλερμπαν – Σπερς (22:00)

Βαρκελώνη
5 Οκτωβρίου, Μπαρτσελόνα – 76ers (22:00)

Ρώμη
6 Οκτωβρίου, Ρόμα – Σανς (22:00)

Παρίσι
8 Οκτωβρίου, Μακάμπι – Σπερς (17:00)

Μόσχα
5 Οκτωβρίου, ΤΣΣΚΑ – Κίμκι (19:00)
6 Οκτωβρίου, Κίμκι – Κλίπερς (19:00)
7 Οκτωβρίου, ΤΣΣΚΑ - Κλίπερς (15:00)

Κολωνία
10 Οκτωβρίου, ΤΣΣΚΑ – Μακάμπι (19:00)
10 Οκτωβρίου, Σανς - 76ers (22:00)

11 Οκτωβρίου Ηττημένος Euroleague – Ηττημένος ΝΒΑ (19:00)
11 Οκτωβρίου Νικητής Euroleague – Νικητής ΝΒΑ (22:00)

http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=31211

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Νέα ξεφτίλα για το ΝΒΑ!
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2006, 10:52 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν την ήττα από στην Ελλάδα στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ, ήρθε και εκείνη της Φιλαδέλφεια από την Μπαρτσελόνα με 104-99, για να… δέσει το γλυκό! Το ΝΒΑ υπέστη μία ακόμη ταπείνωση, με τον Μιχάλη Κακιούζη να αποτελεί τον κοινό παρανομαστή. Ο διεθνής φόργουορντ θα έχει να λέει στα… εγγόνια του, ότι κέρδισε σε διάστημα μόλις ενός μήνα τους Αμερικανούς, πραγματοποιώντας μάλιστα και στα δύο παιχνίδια εξαιρετική εμφάνιση. Το Sportime.gr είχε την τύχη να παρακολουθήσει τον αγώνα σε απόσταση μόλις ενός μέτρου μπροστά από τον αγωνιστικό χώρο και σας μεταφέρει όλα όσα έγιναν στο κατάμεστο Παλαού Σαν Τζόρντι (16.236 ήταν οι θεατές).

Με συνταγή… ελληνική, δηλαδή παγίδες στα πλέι μέικερ, ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς πέρασε το όνομά του, αλλά κυρίως εκείνο της Μπαρτσελόνα στην ιστορία, ως την δεύτερη ευρωπαϊκή ομάδα –σε συλλογικό επίπεδο-, που καταφέρνει να υποτάξει ομάδα του ΝΒΑ. Η πρώτη ήταν η Μακάμπιμ Τελ Αβίβ, η οποία μετρά πέντε νίκες! Το 1978 επί των Ουάσιγκτον Μπούλετς με 98-97, το 1980 επί ομάδας επίλεκτων του ΝΒΑ με 114-112, το 1984 επί των Νιου Τζέρσει Νετς με 104-97 και των Φίνιξ Σανς με 113-98 και το 2005 επί των Τορόντο Ράπτορς 105-103.

Εικόνα

Η παρέα των Άιβερσον και Ουέμπερ ξεκίνησε εντυπωσιακά και εκμεταλλευόμενη το «μούδιασμα» των γηπεδούχων, οι οποίοι εκτός των άλλων έβλεπαν και το κοινό τους να επευφημούν τους Αμερικανούς, έχτισε μια διαφορά 10π. (16-6). Ωστόσο, ο Γιάκα Λάκοβιτς ανέλαβε δράση και το σκηνικό άλλαξε άρδην…

Ο Σλοβένος γκαρντ και πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού, όχι μόνο κράτησε ζωντανή την ομάδα του στο παιχνίδι, αλλά έκανε εκτός από τους συμπαίκτες του και τον κόσμο να πιστέψουν ότι η Μπάρτσα μπορεί να φτάσει στη νίκη. Με τους Καταλανούς να στηρίζουν την πραγματική τους ομάδας, τους Αμερικανού γκαρντ να… κουτουλάνε στις παγίδες και τον Γιάκα να σκοράρει, οι γηπεδούχοι μείωσαν σε 29-30, με την ολοκλήρωση του πρώτου δωδεκαλέπτου.

Στην δεύτερη περίοδο την εμφάνισή του στο παρκέ έκανε ο Μιχάλης Κακιούζης, ο οποίος ήταν εξαιρετικός. Στο διάστημα αυτό ο Έλληνας φόργουορντ πέτυχε 7 πόντους και έδωσε δύο ασίστ, βοηθώντας μαζί με τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο (που είχε αρχίσει να «ζεσταίνεται») να αποδώσει καρπούς η προσπάθεια του Λάκοβιτς. Και απέδωσε, καθώς η Μπαρτσελόνα προσπέρασε με 51-48, όμως, οι Σίξερς με τρεις ελεύθερες βολές ισοφάρισαν σε 51-51.

Οι διαιτητές ήταν… υπερπροστατευτικοί με τα αστέρια του ΝΒΑ και ειδικά με τον Άιβερσον, ο οποίος τα βρήκε σκούρα με τα νταμπλ τιμ, σε σημείο που αποδοκιμάστηκαν εντονότατα από τους Ισπανούς φιλάθλους. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες (και τις διαιτητικές), οι Αμερικανοί δεν κατάφεραν να αποφύγουν το νέο κάζο. Ο Λάκοβιτς, που ήταν εξαιρετικός και στον οργανωτικό τομέα, «κράτησε» την ομάδα του σε θέση οδηγού (74-73, στο 3ο δωδεκάλεπτο) και την βοήθησε να φτάσει σε μια σχετικά άνετη νίκη…

Περίπου ένα λεπτό πριν το τέλος οι γηπεδούχοι είχαν στα χέρια τους μια διαφορά-νίκης 9π. (100-91) και στο τάιμ άουτ που κλήθηκε την συγκεκριμένη στιγμή, από τα μεγάφωνα ακούστηκαν οι ήχοι του «Ζορμπά»! Φόρος τιμής στον Μιχάλη Κακιούζη για τους 15 πόντους (τόσους είχε βάλει με την Εθνική!) ή στην Ελλάδα, από το παιχνίδι της οποίας εμπνεύστηκε και ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς; Ίσως και τα δύο μαζί… Για την ιστορία αναφέρουμε ότι περίπου 10’’ για το τέλος το σκορ ήταν 101-95, όπως δηλαδή το αποτέλεσμα του αγώνα της Εθνικής μας με τις ΗΠΑ στην Ιαπωνία, ενώ το τελικό 104-99 ήρθε χωρίς να ιδρώσουν ιδιαίτερα οι Ισπανοί.

Δωδεκάλεπτα: 29-30, 51-51, 74-73, 104-99.

Μπαρτσελόνα: Λάκοβιτς 17, Ναβάρο 18, Ντε Λα Φουέντε 2, Βάσκεθ 15, Μαρκονάτο 10, Κασούν 4, Μπαζίλε 17, Ούκιτς 5, Κακιούζης 15, Γκριμάο 1, Τρίας.

Φιλαδέλφεια: Άιβερσον 13, Γκριν 6, Ιγκουόλαντα 13

Μικρά - Μικρά
*** Περίπου 20-25 πριν το τζάμπολ του αγώνα το γήπεδο ήταν ασφυκτικά γεμάτο και όλοι είχαν ανά χείρας φωτογραφική μηχανή ή βιντεοκάμερα.

*** Οι παίκτες πάτησαν παρκέ περίπου μία ώρα πριν την έναρξη του αγώνα και όσοι είχαν ήδη λάβει τις θέσεις τους, τους αποθέωσαν.

*** Πραγματικός πανικός έγινε, όμως, όταν 20 λεπτά πριν το τζάμπολ εμφανίστηκε η… βεντέτα των Φιλαδέλφεια 76ερς, Άλεν Άιβερσον. Πολλοί ήταν εκείνοι που τον υποδέχθηκαν με πλακάτ στα χέρια, που έγραφαν: «Iverson I love you» και «Iverson give me your t-shirt».

*** Οι φίλαθλοι είχαν την δυνατότητα να καλέσουν κοντά τους τους αθλητές και να φωτογραφηθούν μαζί τους.

*** Η παρουσίαση έγινε αλά ΝΒΑ… Πρώτα παρατάχθηκαν οι αναπληρωματικοί, την ίδια ώρα που οι… πενταδάτοι περίμεναν την σειρά τους στον πάγκο.

*** Οι Σίξερς φορούσαν μαύρες εμφανίσεις και μαύρα παπούτσια, ενώ οι τρεις διαιτητές διεκδίκησαν το δικαίωμα στην… διαφορετικότητα, καθώς ο ρουχισμός τους ήταν διαφορετικός.

*** Εισαγόμενες ήταν οι τσιρλίντερς! Οι Φιλαδέλφεια 76ερς έφεραν μαζί τους τα… κορίτσια τους, τα οποία πρόσφεραν καταπληκτικό θέαμα. Επίσης, η ομάδα του ΝΒΑ «κουβάλησε» ομάδα ακροβατών, αλλά και την μασκότ της, που κάποια στιγμή έπιασε τον κ…ο(!) ενός αστυνομικού!

*** Στο γήπεδο υπήρχε μια γιγαντοοθόνη, μέσω της οποίας αναμεταδιδόταν ζωντανά το παιχνίδι. Πριν την έναρξη του αγώνα, οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να δουν το top 10 καρφωμάτων και των καλύτερων φάσεων του περσινού πρωταθλήματος του ΝΒΑ.

*** Την εμφάνισή του στο παρκέ έκανε και ο… εμπνευστής του, Μάικ Μπατίστ, ο Ντάρελ Ντόνκινς, ο παίκτης που ξεκίνησε την μόδα των καρφωμάτων που διαλύουν τα ταμπλό!

*** Ναβάρο και Άιβερσον ήταν οι παίκτες που χειροκροτήθηκαν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.

*** Όπως στο ΝΒΑ, έτσι και στο «Παλαού Σαν Τζόρντι» κατά την διάρκεια του αγώνα τα μεγάφωνα έπαιζαν μουσική. Ο κόσμος συμμετείχε χειροκροτώντας.

*** Το ματς παρακολούθησαν παρέα οι Ντέιβιντ Στερν και Ζορντί Μπερτομέου.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Νονός ο Γιαννάκης
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2006, 16:12 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Μία ακόμα μεγάλη τιμή περιμένει τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός θα γίνει "νονός" της ελληνικής τορπιλακάτου που θα φέρει το όνομα «Ανθυποπλοίαρχος Ρίτσος" σε εκδήλωση που θα γίνει την Δευτέρα (9/10) στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.

Ο προπονητής της πρωταθλήτριας Ευρώπης και δευτεραθλήτριας κόσμου, έχει αποδεχτεί την πρόσκληση των Ναυπηγείων Ελευσίνας, προκειμένου να είναι το τιμωμένο πρόσωπο που θα "βαφτίσει" την πέμπτη, κατά σειρά, τορπιλάκατο που έχει κατασκευαστεί εξ' ολοκλήρου από ελληνικά χέρια και θα παραδοθεί προς χρήση στο Πολεμικό Ναυτικό. Η εκδήλωση των εγκαινίων της τορπιλακάτου, θα αρχίσει στις 11.45, ενώ θα παραστεί για τον αγιασμό της καθέλκυσης και ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος.

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Μετεγγραφή στην Εθνική Αγγλίας
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2006, 22:48 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Με τον παίκτη των Σικάγο Μπουλς, Λούολ Ντενγκ, θα παραταχθεί η εθνική ομάδα της Βρετανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012. Ο νεαρός φόργουορντ των «Ταύρων» απέκτησε αγγλικό διαβατήριο και δηλώνει πανέτοιμος να βοηθήσει το μπάσκετ στη χώρα. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, η Βρετανία θα εκπροσωπηθεί με μία ενιαία εθνική μπάσκετ και όχι με την Εθνική Αγγλίας.

Ο 21χρονος άσος των Μπουλς έζησε στο Λονδίνο για έξι χρόνια, πριν μετακομίσει στις ΗΠΑ για να κάνει καριέρα μπασκετμπολίστα, ξεκινώντας από το πανεπιστήμιο του Ντιούκ.

«Αν και παίζω για αρκετά χρόνια στις ΗΠΑ, το Λονδίνο θα είναι πάντα το σπίτι μου. Είναι η πόλη, στην οποία μεγάλωσα και στην οποία ζει η οικογένειά μου» δήλωσε ο Ντενγκ, ενώ ο προπονητής της Εθνικής της Μεγάλης Βρετανίας, Κρις Φιντς, δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του για την εξέλιξη αυτή.

«Με τον Ντενγκ στη σύνθεσή μας αποκτούμε απίστευτο ταλέντο και έναν αθλητή με ειδικό βάρος. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο σ΄ αυτόν είναι ότι μπορεί να κάνει τους συμπαίκτες του καλύτερους. Δεν νομίζω ότι είναι σωτήρας. Δεν νομίζω, άλλωστε, ότι χρειαζόμαστε σωτηρία. Είναι ένα εκπληκτικό κομμάτι του παζλ που έχουμε πλέον».


http://www.sportime.gr/basket_inside.asp?article_id=31364

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2006, 23:30 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer

Εγγραφη: 14 Μαρ 2006, 03:26
Δημοσ.: 2224
Επειδή κάποιες κυρίες που τυγχάνει να είναι ταυτόχρονα και moderator στο forum (ονόματα δε λέμε, οικογένεις δε θίγουμε) καταφέρθησαν σήμερα με βαρύτατες κατηγορίες και ειρωνικά σχόλια κατά του προσώπου μου, επειδή [άκουσον άκουσον (έτσι γράφεται :oops: )] ασχολούμε με τη καλαθοσφαίριση, ανακοινώνω ότι παύω να ποστάρω μέχρι νεωτέρας.

Εκ της διευθύνσεως
:(


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Οκτ 2006, 23:40 
Χωρίς σύνδεση
Regular Forumer
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: 28 Φεβ 2006, 00:25
Δημοσ.: 4858
Τοποθεσια: Χολαργός
Πες μας ποιός το έκανε για να τον πάψουμε άμεσα από moderator :twisted: :twisted: :twisted:

_________________
Η Θυρα13 ειναι αυτο που δε μπορεις να φανταστεις αν δε το ζεις


Κορυφή
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 861 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 58  Επόμενο

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group